André Baars op Twitter


Weblog André Baars


2021-2 

Een jaartje erbij.

Wat was februari alweer snel voorbij. Een korte winterse week met sneeuw en ijspret en snel daarna weer een weekend met bijna zomerse temperaturen. 

In deze maand ben ik ook jarig. Dit jaar heb ik weer een rond getal bereikt. Ik heb namelijk mijn 60ste levensjaar mogen voltooien. Een jaar waarin best wel wat zaken gebeurd zijn zoals onder andere het stoppen als burgemeester van Ermelo. Echter ook een jaar die mij veel mooie dingen gebracht heeft. Ontmoetingen met mensen die mij dierbaar zijn en mooie verhalen die bijdrage aan het welzijn van mensen. 

Op weg naar de Tweede Kamerverkiezingen worden we allemaal overspoeld met informatie. Voor mij is de keuze echter niet zo moeilijk. Ik ben al jaren een trouwe stemmer wat de partij betreft. Wel maak ik altijd een afweging over de persoon die ik kies. Hierbij is voor mij de herkomst van de kandidaat belangrijk. Immers als provincie en regio moeten we ook kandidaten hebben die in Den Haag onze belangen kunnen en willen vertegenwoordigen. Het is al jaren zo dat de landelijke gebieden sterk ondervertegenwoordigd zijn in het Haagse. Dus daar zal mijn stem hopelijk een kleine bijdrage aan kunnen leveren omdat te wijzigen. En daar vertrouwen we dan maar op.

De komende maand ga ik gebruiken om alvast wat spullen in te pakken voor de verhuizing. De verhuisdozen staan al klaar en dat geeft tevens de gelegenheid om alles eens goed door te nemen en na te gaan wat wel en wat niet meegaat. 

Dit geeft soms wel wat stressmomenten omdat ik dan twijfel: zal ik het wel of niet meenemen? Deze twijfel komt vooral naar boven bij spullen van vroeger. Oude documenten die soms een bepaalde emotionele waarde hebben. Zo had ik vanuit mijn ouderlijkhuis nogal wat spullen die ik bewaarde. Deze waren opgeslagen in dozen. De laatste jaren heb ik er nooit meer naar gekeken. En als je het dan door je vingers laat gaan komen er mooie herinneringen naar boven en is het mooi om weer eens te lezen. Maar wat doe je dan? Alles maar weer in een doos stoppen voor de komende jaren? Of neem je het besluit om het toch maar eens op te ruimen. Dat zijn keuzes die niet altijd makkelijk zijn.  Gelukkig heb ik een aantal weken voordat de daadwerkelijke verhuizing plaats gaat vinden. Dus heb ik nog even de tijd om te overwegen of ik die stukken wel of niet nog wat jaartjes erbij geef.

 

2021-1  Een nieuw jaar

2021 is alweer bijna een maand oud als ik dit blogartikel schrijf. Er is veel veranderd in mijn leven. 2021 moet weer een jaar worden vol nieuwe energie en uitdagingen. Het belangrijkste voor mij is dat ik los kom van het gebeuren in 2020. En dat gaat best wel maar de eerlijkheid gebiedt dat ik nog regelmatig geconfronteerd wordt met gevoelens die stress verhogend zijn.  Gelukkig heb ik nieuwe activiteiten voor de komende weken op de rol staan. Zo heb ik mijn woning in Ermelo verkocht en een nieuwe in Arnhem gevonden. Dit keer een appartement. Hierdoor kan ik veel energie kwijt in het voorbereiden van de verhuizing en het inrichten van de woning. De lockdown waarin we nu zitten, maakt het wel lastiger om alles goed voor te bereiden. Ik loop hier met net name tegenaan bij de aanschaf van nieuwe spullen waar nogal een levertijd aan gekoppeld zit.

In de afgelopen dagen ben ik vooral druk met het opruimen van spullen. Zo heb ik veel dozen en opbergboxen doorgespit die al sinds de verhuizing naar Ermelo toe niet meer open zijn geweest. Ik kom er nu achter dat het meeste hiervan dus netjes in de papierbak kan. Maar het is ook wel erg leuk om al die spullen weer even te zien.

De schuur staat momenteel vol met spullen voor de kringloop. Zodra de Kringloop weer goederen kan ontvangen kan ik ze plezieren met nieuwe verkoopwaar. Twee dagen per week probeer ik met mijn golfvrienden te golven. Dat geeft beweging en vooral veel plezier en ontspanning. Ik merk dat me dat goed bevalt. Het maakt je hoofd leeg en geeft weer energie. We kijken positief vooruit en maken er het beste van, dan komt alles goed. Immers een deur die dichtgaat laat andere deuren opengaan en daar houd ik mij aan vast.

 

 

2020-11 Een einde en een begin.

In deze maand heb ik een bijzondere periode afgesloten. Na bijna 9 jaar heb ik mijn ambt als burgemeester van Ermelo neergelegd. De verklaring die ik in de raad heb voorgelezen treft u hieronder aan. Voor deze maand is dat mijn weblog bijdrage. 

Voorzitter, 

Ik dank U voor de gelegenheid om op het rapport van de NSOB  en de in onze gemeente ontstane bestuurlijke situatie te reageren. Ik had U allen, mijzelf en niet in de laatste plaats de inwoners van onze mooie gemeente de problemen en de daarbij behorende publiciteit graag bespaard. 

Naar mijn mening geeft het rapport van de NSOB een duidelijke analyse van de ontstane bestuurlijke problemen en ik onderschrijf ten volle de in het rapport opgenomen conclusies en aanbevelingen.   

Het rapport richt zich vooral op de bestuurlijke samenwerking en de bestuurscultuur. Dat herken ik en tegelijk moet ik vaststellen dat - ondanks die problematiek - de besluiten die op de verschillende bestuurlijke niveaus in deze gemeente genomen zijn, zowel inhoudelijk als voor wat betreft het bestuurlijke draagvlak, de toets der kritiek volledig kunnen doorstaan. Daardoor heeft de situatie gelukkig weinig invloed gehad op de belangen van diegenen waarvoor wij hier werken, de inwoners van Ermelo. 

Ik heb in het verleden als voorzitter van het college niet alleen de bestuurlijke processen en integriteit bewaakt, maar ook de ruimte gekregen en genomen om inhoudelijk mijn mening kenbaar te maken. Een rol die naar mijn mening past bij een ervaren bestuurder en een collegiaal bestuur.  Ik heb echter gemerkt, na de eerste heisessie van het college in september 2018, dat de wethouders een andere kijk hebben op die rol van de voorzitter.  Dit was voor mij aanleiding om, onder begeleiding van mijn bestuurlijke coach, het zwaartepunt te verleggen naar proces- en integriteitsbewaking en risicobeheersing, zoals gewenst door de wethouders.  

Ik heb mij er altijd voor ingezet om als voorzitter van zowel de Raad als het College boven de partijen te staan en geen partijpolitiek te bedrijven.  Tijdens de eerste heisessie bleek mijn partijpolitieke achtergrond echter de reden dat ik niet mocht rekenen op het volle vertrouwen van een deel van de wethouders. Ik heb aangegeven mij ten dienste van de wethouders te stellen en me nadrukkelijk in te zetten voor een geslaagde bestuurlijke collegeperiode van 4 jaar.  

Helaas moet ik constateren dat van vertrouwen nog weinig sprake is. In de reactie van de wethouders heb ik mogen lezen dat er een problematische verhouding tussen de wethouders en de burgemeester bestaat. De wethouders zijn van mening dat de rol van verbinder en neutrale, boven de partijen staande burgervader, wordt gemist. Mijn inzet heeft dus vooralsnog weinig verandering teweeggebracht. 

Dat karakters kunnen botsen binnen een team is duidelijk. Echter binnen het college heb je ook bepaalde rollen en verantwoordelijkheden. Die verantwoordelijkheid neem ik en moet ik ook kunnen nemen. En ja, dat heb ik misschien te duidelijk en direct gedaan. Dat mensen zich daardoor onheus behandeld voelen, betreur ik. Echter, het is altijd mijn inzet geweest om te handelen in het belang van de inwoners van deze gemeente. 

Bestuurlijk Ermelo staat voor een zware taak. De conclusies van het rapport omzetten in daadwerkelijke verandering van het bestuurlijk functioneren zal veel vergen van alle betrokken partijen. Maar de gemeenschap verdient die inzet ten volle.

Volgens mij kan het traject alleen succesvol verlopen als er vertrouwen bestaat tussen de betrokkenen. Functioneel en persoonlijk. Alleen dan zijn we in staat elkaar aan te spreken, de spiegel voor te houden en te corrigeren. En daar wringt de schoen.

Terugkijkend op alles wat gepasseerd is, waarbij in het rapport termen als zondebok en groepsdynamiek gevallen zijn, moet ik tot mijn grote spijt constateren dat ik niet voldoende vertrouwen geniet om U in dit moeilijke proces te begeleiden. Dat is volkomen duidelijk bij de wethouders, maar ook de fractievoorzitters hebben tot nu toe geen blijk gegeven van hersteld vertrouwen. 

Daarom moet ik u, met pijn in het hart, meedelen dat ik de Koning zal verzoeken om mij ontslag te verlenen als burgemeester van Ermelo.

Ik wil U allen, de ambtelijke organisatie en vooral de inwoners van onze gemeente hartelijk danken voor de samenwerking in de afgelopen jaren. En ik wens u heel veel sterkte met de komende processen.

Dank U. 

 

 

2020-10 Even een weekje ertussen uit.

Het is een drukke tijd geweest deze zomer en ook de afgelopen maanden Omdat  ik  niet op vakantie ben geweest heb ik nu maar een weekje vrij genomen. Met golfvrienden ben ik naar het golfhotel Jakobsberg, Im Tal der Loreley, Boppard, Duitsland gegaan om daar heerlijk te ontspannen. Ondanks alle corona maatregelen konden we daar genieten van de “Deutsche Gastfreundlichkeit”. Een prachtige plek met mooie vergezichten over de Rijn die daar tussen de bergen doorloopt. We konden in die week drie dagen golfen. De eerste dag was het vooral de baan verkennen. Prachtige doorkijkjes tussen de 18 holes door met uitzicht op de Rijn, kastelen en andere mooie natuur. De tweede golfdag was de baan helaas zo nat dat er niet met een buggy gereden kon worden waardoor niet alle deelnemers mee konden doen. In plaats van de 18 holes hebben we het toen maar bij de negen holes gelaten. Dat gaf dan wel weer tijd om met de auto een ritje te maken en de omgeving te verkennen. We zijn op zoek gegaan naar de Loreley bocht in de Rijn. Na ca. 30 minuten rijden langs de Rijn kwamen op deze locatie aan. Begrijpelijk dat schepen  daar vaak vastliepen want het was een onoverzichtelijk punt in deze zo imposante rivier de Rijn. Ook het stadbeeld van de nimf op de rots hebben we van nabij kunnen bekijken. 

In de geschiedenis zijn veel schepen bij de Loreley verongelukt. De Rijn is hier op zijn smalst (slechts 113 meter), maar met 25 meter ook op zijn diepst. Bovendien staat er een gevaarlijke stroming. Hoewel de gevaarlijkste stukken van de Loreley al in de  de jaren dertig zijn verwijderd, wordt de scheepvaart ook heden ten dage nog voor de passage gewaarschuwd. In januari 2011 zorgde een ongeluk met een schip met 2400 ton zwavelzuurnog voor grote problemen

Aan de Loreley is ook een bekend volksverhalen verbonden. Volgens de legende zouden er ooit nimfen rond de Rijn gewoond hebben. Toen de mensen de oevers begonnen te bevolken werden ze echter verjaagd. Slechts één nimf bleef achter. Zij kon geen afscheid nemen van de Rijn en vestigde zich op de hoge rots, vanwaar zij zicht had over de hele rivier. Met haar prachtige, treurige zang, haar schoonheid en haar lange, gouden haren wist zij de schippers te betoveren, die de aandacht voor hun schepen verloren en door de sterke stroom op de rotsen liepen. Velen verloren hierbij het leven.

Op zekere dag wilde een jonge ridder, de zoon van graaf Palatinus, het meisje eens van dichtbij bewonderen. Hij besloot met zijn schildknaap een tocht naar de rots te ondernemen, maar net als zovelen voor hem raakte hij betoverd door haar gezang. Hij kwam om toen ook zijn bootje de rotsen raakte.

De schildknaap wist zichzelf  echter te redden en bracht het droeve nieuws aan de graaf. Vol van woede en verdriet gaf die zijn mannen de opdracht de nimf van de rots te gooien, zodat zij net als al haar slachtoffers zou verdrinken. Toen de nimf de mannen van de graaf zag naderen, wierp ze haar halsketting in het water en zong nog een laatste lied. Daarop kwamen grote golven uit de Rijn op die haar meevoerden, waarna de nimf voor altijd verdween.

Mocht u ooit een Rijnreisje gaan maken, kijk dan uit als het schip nabij dit punt is want voor je het weet kan de nimf terugkeren.

2020-09   Participatie

Op vrijdag 25 september jl. mocht ik aanwezig zijn bij een verdediging van een proefschrift op de VU in Amsterdam. Mevrouw Vinita Siebers verdedigde haar onderzoek naar burgerparticipatie bij overheden.  Het begrip burgerparticipatie is volgens haar onderzoek een "modewoord" geworden. Een citaat uit de Nederlandse samenvatting van het proefschrift: Burgerparticipatie is een modewoord geworden. Het wordt gezien als een manier om de samenleving te betrekken bij het aanpakken van maatschappelijke- en overheidsgerelateerde vraagstukken door bijvoorbeeld openbare bijeenkomsten te organiseren of een dialoog te initiëren. Einde citaat.

Uit haar onderzoek, die ze gedaan heeft in een aantal Nederlandse gemeenten, een  gemeente uit Denemarken en een uit  Zuid Afrika, blijkt dat  veel verschillende factoren een rol spelen bij het wel of niet slagen van burgerparticipatie. De maatschappelijke-  en politieke ontwikkelingen spelen hierbij een rol maar ook ontwikkelingen op gebied van globalisering, individualisering en toegenomen technologie. Dat de interesse voor burgerparticipatie groeiend is, heeft ook hiermee te maken en dat vraagt van de overheden een nieuwe manier van werken om deze  participatie vorm te geven. 

In mijn gemeente hebben we daar de laatste jaren zowel als gemeenteraad, college maar ook als ambtelijke organisatie veel aangedaan om vormen te ontdekken die passen bij onze manier van samenleven. Persoonlijk merk ik dat burgers vooral actief worden wanneer een wijziging in hun directe leefomgeving plaatsvindt. Maar de overheid wil ook graag inbreng vanuit de gemeenschap op beleidsterreinen die overstijgend zijn aan de woonomgeving, straat of buurt. Dan zie je dat burgers veel moeilijker te bereiken zijn,  en is het moeilijker om een goede vorm  te vinden en daaruit de goede conclusies te trekken. Wat het mooie van het onderzoek is, is dat het laat zien dat de cultuur van het gebied, de samenstelling van de gemeente, de mensen die er wonen en werken een belangrijke rol spelen. Mijn conclusie na het bijwonen van de verdediging voor het behalen van de Doctorstitel is dat burgerparticipatie niet meer weg te denken is uit de huidige maatschappij, maar dat het belangrijk is goed na te denken hoe en wanneer je het gaat toepassen met welk doel. Dat er niet één manier is en dat het sterk afhankelijk is van de uitvoerders die de participatie vraag stellen. Voor diegenen die  echt geïnteresseerd zijn vermoed  ik dat het Engelstalige onderzoeksrapport via de uitgeverij van de VU te Amsterdam te verkrijgen is. Tot slot van de blog was het mooi om tijdens de promotie te zien dat de traditie van binnenkomst van de professoren en de promotor en de juiste etiquette  bij de vraagstelling en antwoorden met een wetenschappelijk onderwerp van deze tijd gecombineerd werd. En natuurlijk prachtig dat iemand op deze wijze een bijdrage levert aan de wetenschap en dan ook verdient de Doctorstitel mag gaan voeren.

 

 

 

 

2020-08   Vakantie

De maand augustus is in Nederland een maand waar veel mensen vakantie hebben. Ook in Ermelo is die periode bijzonder. Veel toeristen bezoeken de Veluwe en dat is merkbaar bij de restaurants en de vele campings en recreatieparken. Het jaar 2020 kenmerkt zich door de COVID-19 situatie. De maatregelen moeten door iedereen opgevolgd worden en wanneer het erg druk is valt dat niet mee. Toch merk ik dat de winkeliers en de horecabedrijven maar ook de recreatieondernemers alert zijn en hun best doen om de 1,5 meter afstand na te leven. Helaas zijn er burgers die zelf vinden dat ze hieraan niet hoeven te voldoen. Dat stelt de ondernemers dan weer voor een dilemma. Immers de maanden dat ze geen inkomsten hadden,  willen ze graag compenseren met de huidige drukte. En wat doe je dan? Deze klanten wegsturen?  Gelukkig  kunnen de ondernemers  met goede verbale communicatie deze mensen alsnog  overtuigen zich aan de maatregelen te houden en kunnen we stellen dat deze goed nageleefd worden. Toch mis ik deze zomer nog verschillende activiteiten die we normaal wel hebben. De zes braderieën hebben niet plaatsgevonden  op de dinsdagavonden. Maar ook de kanovijver waar normaal bij mooi weer de kinderen zich kunnen vermaken was niet ingevuld zoals gewend. De voetbalwedstrijden bij de lokale clubs zijn anders. Ook hier zijn de besturen druk met het zorgvuldig invullen van de 1,5 meter afstand regel voor toeschouwers. Kortom deze  vakantie maand is een maand die de geschiedenis in zal gaan als de vakantie waarbij de COVID-19 bepaalde wat we wel en niet konden doen en dat is dan anders vakantie vieren. Laten we hopen dat dit eens en nooit weer zal zijn.

 

 

2020-07   Lintjesregen 2020: anders dan anders

Vrijdag 3 juli was het dan eindelijk zover. De koninklijke onderscheidingen die tijdens de jaarlijkse lintjesregen bekend gemaakt werden konden worden uitgereikt. In Ermelo waren dit 8 inwoners die een lintje mochten ontvangen. Omdat we nog steeds met de COVID-19 maatregelen zitten was het wel anders dan anders. Normaal probeer je de betreffende personen naar het gemeentehuis te lokken om ze aldaar te verrassen met de mededeling dat ze een lintje krijgen.  Maar op deze 3 juli wisten alle personen al dat ze een lintje zouden ontvangen. Immers op 24 april jl. mocht ik hen via de telefoon meedelen dat ze door de Majesteit benoemd waren als Lid of Ridder in de Orde van Oranje Nassau. Toen was het voor hen een verrassing maar nu op 3 juli was dan eindelijk de uitreiking.

Iedereen was feestelijk gekleed en met een beperkte aantal gasten naar het gemeentehuis gekomen. Helaas was een van de kandidaten niet in staat naar het gemeentehuis te komen. Die heb ik later thuis mogen bezoeken. In de tuin waren de kinderen en kleinkinderen erbij op het moment dat ik hem als Lid in de Orde van Oranje Nassau de versierselen mocht overhandigen.  Zo samen met de naaste familieschaar ook een prachtig moment. Ondanks dat het anders dan anders was werd de bijeenkomst door een ieder zeer gewaardeerd en nu heeft Ermelo opnieuw 7 leden in de Orde van Oranje Nassau erbij gekregen en één Ridder in de Orde van Oranje Nassau. De foto’s van de uitreiking zien er prachtig uit en vormen een mooie herinnering.

Hoeveel we er volgend jaar krijgen is nog een grote verrassing maar dat is natuurlijk ook altijd afhankelijk van de mensen die kandidaten voordragen. En dat is best wel een taak. Want het beperkt zich zeker niet tot het alleen noemen van namen. Nee de kandidaten moeten aan een aantal strikte voorwaarden voldoen. Zo zijn de uren vrijwilligerswerk en het aantal jaren belangrijke voorwaarden. En natuurlijk moeten de kandidaten ook een verklaring omtrent gedrag kunnen overleggen. Kortom voor diegene die een voordracht doen is het een klus. Maar als het dan lukt is de voldoening groot!

 

2020-06   Komt de zomer eraan?

De maand juni heeft al enkele prachtige zomerse dagen gebracht  en volgens de meteorologen is de zomer al begonnen op 1 juni. Vroeger op school hebben we geleerd dat de zomer op 21 juni van het jaar begint. De langste dag met de kortste nacht. Nu kunnen we ook al lang buiten zitten bij mooi weer, want tot zeker 22.00 uur is het nog licht buiten. Afgelopen weekend was het weer erg drukkend. Dit kwam door enkele forse regenbuien na een periode van droogte waarbij in korte tijd veel water viel. Hierdoor werd de luchtvochtigheid erg hoog en dat resulteerde - met de warmte van de zonnestralen - weer in nieuwe buien die plaatselijk heel veel regen lieten vallen. Hier in Ermelo was die regen ook zeker welkom. Immers de heide en de bossen laten duidelijk merken dat er behoefte is aan water. Voor de veiligheid is het ook erg fijn dat de natuur water heeft gekregen, zodat het gevaar op natuurbranden weer afgenomen is.

Sinds 15 juni zijn alle toeristen weer welkom op de Veluwe. De recreatieobjecten die zelfvoorzienend  waren in sanitair konden al open, maar nu mogen ook de toiletgebouwen op de campings weer open. Hierdoor zijn de tenten en kleinere caravans ook weer welkom.  Ook voor de ondernemers is het erg fijn dat dit weer kan, immers alles staat er mooi bij alleen de kampeerders ontbraken nog! Ik hoop van harte dat deze opening geen stijging met zich meebrengt in nieuwe coronabesmettingen.  Het is merkbaar dat de grens van incasseren bij veel burgers nabij komt. Toch moeten we met elkaar blijven proberen de 1,5 meter afstandsregel te hanteren. Want alleen wanneer het aantal besmettingen stabiel blijft of afneemt kan het grote genieten van de zomer en de welverdiende zomervakantie echt beginnen. Ik gun het iedereen en mij zelf ook!

 

2020-05 Corona-Covid-19 en de anderhalve meter-maatschappij

Gaat Corona-Covid-19 deelgenoot worden van ons dagelijks leven? Een vraag die ik mij de laatste dagen steeds vaker stel. Een antwoord hierop is niet eenvoudig te geven en ik ben daar ook al helemaal geen deskundige in. Maar gezien de maatregelen die genomen moeten worden om, zolang er geen vaccin is, er mee te leren leven lijkt het wel op aanpassing van ons dagelijks leven. En dat vraagt veel aanpassing voor alle mensen in Nederland. Want is er nog een mogelijkheid om een feestje te organiseren? Kunnen we nog op vakantie naar het buitenland? Kan ik nog op bezoek bij mensen op hoge leeftijd? Allemaal vragen waar het antwoord nog niet opgegeven kan worden maar we moeten er wel over gaan nadenken. Als je er over nadenkt dan wordt je er niet vrolijk van.

Gezondheid van mensen beschermen
Belangrijk is je af te vragen hoe we de gezondheid van mensen zoveel mogelijk kunnen beschermen. Ik merk dat een steeds grotere groep mensen ook redeneert  in de trend van “moeten we de economie zover laten wegzakken ten koste van een aantal ouderen die mogelijk dit niet overleven?” Ik heb hier persoonlijk heel veel moeite mee. Ieder mens,  ongeacht leeftijd, dient beschermd te worden tegen dit virus en dat mag wat mij betreft ten koste gaan van minder welvaart. En laten we met elkaar de energie steken in creatieve oplossingen en onderzoeken naar vaccins en medicijnen.

Droom en toekomst in de gevarenzone
De ernst van het virus en de snelheid waarmee het zich kan verspreiden  vragen om maatregelen die de verspreiding van het virus voorkomen. De consequentie die we nu zien is dat de maatregelen grote effecten hebben op onze ondernemingen.  En dat is voor al die ondernemers die daarmee hun droom en toekomst in de gevarenzone zien komen heel verdrietig.

Contactberoepen
Het Rijk heeft veel geld vrijgemaakt om de ondernemers tegemoet te komen. Echter dat is zeker geen 100% dus er zal eigen vermogen opgemaakt moeten worden. En dan is natuurlijk de vraag hoelang kan ik dat volhouden ervan uitgaand dat er al voldoende vermogen is?  Veel contactberoepen mogen inmiddels weer aan de slag; die kunnen dus weer terug naar hun normale omzet. Zelf ben ik maandag 11 mei al bij de kapper geweest en het voelde heerlijk weer een normale kuif te hebben.

1 juni horeca weer open
Maar de horeca is nog niet open en hoe die per 1 juni open mag gaan is verre van duidelijk. Immers maximaal 30 bezoekers binnen, op anderhalve meter afstand van elkaar, lijkt mij verre van rendabel. Al is dit sinds 19 mei wel iets versoepeld, waarbij de anderhalve meter voor huisgenoten niet geldt. Anderzijds blijkt volgens de deskundigen het besmettingsgevaar in ruimtes met veel mensen een groot risico. Dit in tegenstelling voor buiten op de terrassen. Dit zal voor deze ondernemers dus een hele kluif worden om dit probleem op te lossen. Ongetwijfeld zullen we de komende weken hier nog veel werk krijgen om met elkaar de juiste oplossingen te vinden.

Fitnessbranche
Ook de fitnessbranche is nog gesloten tot zelfs 1 september. Voor deze ondernemers is het natuurlijk rampzalig. Dat ik zelf niet kan sporten kan ik opvangen door te gaan fietsen of te wandelen. Voor de ondernemers is het natuurlijk een groot probleem. Vooral wanneer je medewerkers in dienst hebt en de vaste lasten moet dekken. Kortom, ook de maand mei en juni zal er nog veel werk komen uit deze vervelende crisis. We kunnen alleen maar ons uiterste beste doen om onze hygiënemaatregelen te treffen en afstand te houden van elkaar. De 1,5 meter maatschappij is voorlopig een feit, hoe lastig ook.

 

2020-04 Corona-Covid 19: het vervolg

In mijn vorige weblog heb ik aandacht besteed aan de coronacrisis. Omdat het nog volop gaande is en we van onze Minister President te horen hebben gekregen dat we nog wel een aantal weken eraan vast zitten meen ik ook deze blog hieraan te kunnen besteden.

Bijzondere tijd
De afgelopen maanden heb ik van twee ooms en twee tantes definitief afscheid moeten nemen. Ze waren allen op een gezegende leeftijd, maar toch bijzonder om in deze tijd van hen afscheid te moeten nemen. De eerste oom die overleed kon helaas niet samen met zijn vrouw tot het eind in zijn huis blijven wonen. De laatste weken was de verzorging zo intensief dat er voor een verpleeghuis gekozen moest worden.  De uitvaart konden we met veel familieleden bijwonen en dan is het fijn om elkaar daarin tot steun te kunnen zijn.  U begrijpt, dit was nog voor de maatregelen tegen corona, anders was dit natuurlijk niet mogelijk geweest.

De tweede oom die onlangs is overleden was voor mij jarenlang het logeeradres voor de Nijmeegse Vierdaagse. Bijna 30 jaar was het een adres van waaruit ik de wandelvierdaagse kon beginnen. Sinds het overlijden van zijn echtgenote enkele jaren geleden had ik diverse keren door het jaar heen met hem contact. Gelukkig is hem een lang ziekbed bespaard gebleven en hebben we onder de eerste maatregelen die toen nog van kracht waren (maximaal 100 personen) hem een waardig afscheid kunnen geven. Waardig,  maar wel zonder handen schudden of een knuffel geven aan de nabestaanden. Ondanks de maatregel was het een eerbiedwaardige uitvaart.

Vorige week overleed een tante. Helaas was het toen niet mogelijk om bij de uitvaart aanwezig te zijn. Maximaal 30 personen konden bij de plechtigheid zijn en vanuit mijn familie is mijn oudste broer geweest.  Gelukkig was er nog wel een afscheidsmoment in het mortuarium. Toch was het volstrekt anders dan je normaal zou willen en heb je het gevoel dat je de nabestaanden te kort doet.

Deze week is de tweede tante overleden en we moeten even kijken hoe die uitvaart verloopt en of er gelegenheid is om afscheid te nemen.

Op dit moment zie je in Nederland bij uitvaarten verschillende alternatieven ontstaan die variëren van erehagen tot drive- by gelegenheden. Mensen worden hierin creatief. Helaas zijn erehagen formeel niet toegestaan en kan er geen toestemming voor gegeven worden. Toch begrijp ik goed dat het hier er daar spontaan ontstaat.

De versoepeling
We hebben gehoord dat de basisscholen begin mei weer mogen beginnen. Dit zal ongetwijfeld voor veel ouders een welkome oplossing zijn om de kinderen weer wat meer regelmaat te geven. Binnen de scholen wordt nu hard gewerkt om conform de regels een passende leeromgeving mogelijk te maken. Het voorgezet onderwijs mag waarschijnlijk later in mei of begin juni weer van start. Omdat deze jongeren ouder zijn en de kans op besmetting groter is moeten daar strengere eisen gehanteerd worden met betrekking tot afstand houden. Dit zal nog een hele toer worden voor de schoolleiding. De buitensporten kunnen ook voor deze twee doelgroepen weer van start vanaf  29 april a.s. Hierdoor is er toch weer wat meer mogelijk voor deze jongeren. Natuurlijk is het afwachten of de verruiming geen nadelige effecten heeft op de afname van het aantal geïnfecteerden.  Maar als iedereen zich aan de richtlijnen houdt,  moet het toch goedkomen.  Ik hoop van harte dat ik in mei in mijn volgende blog kan schrijven dat er ook voor de volwassenen meer ruimte komt. Zodat de bedrijven die nu op slot zitten weer van start kunnen gaan. En voor mij zelf dat een bezoek aan de kapper weer mogelijk wordt, want dat wordt hoog tijd. 

 

 

2020-03  Corona - Covid 19

En dan wordt een risico waar we bij crisisoefeningen wel eens over spreken bewaarheid. Nederland en zelfs de wereld verkeert  in de ban van een virus waartegen nog geen medicijn is gevonden. Een echte pandemie. 

Ongeloof

Een  aantal weken terug toen ik als burgemeester de eerste info kreeg dacht ik met veel collega’s het zal nog wel meevallen. Maar toch begon je al wel na te denken over wat kan er allemaal kon gaan gebeuren. De informatie was dat de ziekte verschijnselen voor veel mensen mee zou vallen maar dat er ook groepen, en dan met name de ouderen en mensen met al een andere bepaalde medische aandoeningen, het erg zwaar zouden krijgen en veelal niet zonder medische intensieve zorg zouden kunnen.  Gelukkig hebben we in Nederland een uitstekend gezondheidssysteem en kunnen we in  veel situaties goed handelen. Maar ook dan kan het voorkomen dat de gezondheidszorg  overbelast raakt door een aantal factoren. Medewerkers, zoals artsen en verpleegkundigen, worden zelf ziek waardoor zij niet kunnen werken. Of het aantal patiënten komt te snel in te grote aantallen zodat er niet snel genoeg bedden beschikbaar zijn. Deskundigen op gebied van gezondheidszorg , maar ook op gebied van crisismanagement, hebben daarom samen met het Rijk maatregelen gekozen die in ieder geval de toestroom meer kanaliseert. Immers het blijkt dat veel Nederlanders het virus zullen oplopen en dus ziek zullen worden. De een zal er meer last van hebben dan de ander.  Nu is het aan ons Nederlanders om de maatregelen op te volgen. En daar wordt gelukkig goed gehoor aan gegeven.

Lokaal

In mijn gemeente hebben we een Gemeentelijkbeleidsteam waar ik als burgemeester leiding aan geef. Hier worden de lokale maatregelen getroffen die landelijk en regionaal worden afgekondigd. We zien er op toe dat iedereen in de gemeente zich aan de afspraken gaat houdt. Ook zorgen we ervoor, in samenspraak met de scholen en de kinderopvang organisaties,  dat kinderen van ouders in de vitale beroepen, opgevangen  kunnen worden.  Mooi om te zien dat de organisaties hier uitstekend meewerken. De vitale dienstverlening van de gemeente gaat ook door. Intern is er geregeld dat medewerkers veelal, van uit huis, de werkzaamheden kunnen verrichten die nodig zijn.  De face to face contacten gaan zoveel mogelijk digitaal en gelukkig is Nederland op veel plekken verglaasd waardoor dit digitale verkeer goed functioneert.

Excessen

Wat mij wel opvalt is dat veel Nederlanders aan  het hamsteren waren geslagen. Volstrekt onnodig maar het gebeurt toch. Voor mij is dit een leermoment waar we straks , als de crisis voorbij is, over moeten gaan nadenken hoe we dit in de toekomst kunnen voorkomen. Het valt mij op dat de solidariteitsgedachte  hier  ver te zoeken is. 

Persoonlijk heb ik mij mateloos geërgerd aan de debatten in de 2e kamer. Onze Kamerleden zijn voor mij tot een dieptepunt gedaald. Immers de regering werkt dag en nacht met de medewerkers om deze crisis aan te kunnen. De maatregelen die ze nemen zijn verstrekkend. En dan moeten ze uren in de kamer verantwoording afleggen waarbij het niet gaat over de maatregelen die getroffen worden,   maar waar Kamerleden hun kans schoon zien om zichzelf te profileren om in de gunst van de kiezers te geraken. Nadat Minister Bruins onwel werd zag je de schrik op de gezichten van de Kamerleden.  En ja de toonzetting werd toen ook beter. Democratie is een geweldig goed. En ja controle van Kamerleden moet er zijn. Echter Kamerleden moeten dat niet doen op basis van enkele mails uit hun achterban. Juist nu moeten we eendrachtig staan achter de bewindslieden. Straks als alles achter de rug is, is er alle gelegenheid om ministers om verantwoording te vragen. Immers 2eKamerleden dienen een voorbeeld van solidariteit uit te stralen i.p.v. verdeeldheid en wantrouwen te creëren. Ik hoop van harte dat ze terughoudender worden in deze tijd.

 

2020-02 En weer een jaar voorbij.

Februari is een maand waarin ik opnieuw oud en nieuw mag vieren. Een verjaardag is immers een afsluiting van een levensjaar en een start van een nieuw levensjaar. Voor mij wordt dit al het 59ste  levensjaar. Het zal straks  wennen zijn om mijzelf een zestiger te noemen Maar ook dat zal ongetwijfeld snel wennen.

Nieuwe plek

Sinds enkele dagen heb ik weer een andere werkplek in het gemeentehuis. Mijn nieuwe kamer is klaar maar nog niet helemaal ingericht. Mijn nieuwe werkplek is een stuk rustiger Ik kan weer in alle rust collega’s en bezoek ontvangen zonder dat ik afgeleid wordt door lawaai van de verbouwwerkzaamheden. Ondanks dat de kamer nu veel glas heeft en de inbetween gordijnen pas in april opgehangen worden voelt de nieuwe werkruimte al prettig aan. Ook fijn dat  het college van burgemeester en  wethouders, de  griffier en het bestuurssecretariaat bij elkaar zitten,  dat was een groot gemis.

Winter

Het is nu alweer begin maart en de winter is dit jaar verder weg dan ooit. Temperaturen van ver boven de 10°C  zijn niet normaal in deze tijd. Ik mis de frisse vrieskou, dit geeft overdag vaak mooi zonnig weer. Het grijze sombere weer werkt een beetje deprimerend waardoor ik  minder gemotiveerd ben om naar buiten te gaan. De twee stormen afgelopen weekenden nodigden ook niet uit om een lang stuk te  wandelen of een balletje te slaan op de golfbaan.

100 km

In het weekend van 12 t/m 16 maart worden de 100 km borden langs de autosnelwegen geplaatst.  Dat is dan tussen 6.00 uur ent 19.00 uur de maximum snelheid op de autosnelwegen. Tussen 19.00 uur en 6.00 uur mag er -afhankelijk van de weg-  120 of 130 km per uur gereden worden. Ik ben erg benieuwd of we hierdoor ook af zijn van de vele files. Er is Immers aangetoond dat sneller rijden meer kans geeft op ongevallen en dat moet dus minder worden. Het zal best even wennen zijn. Maar qua tijd zou het wel eens heel erg mee kunnen vallen als nu gewoon doorgereden kan worden. Ik ben benieuwd of het dit jaar een laagte record in files oplevert. Zou mooi zijn toch?

 

2020-01  Wijsheid

Het jaar 2020 is begonnen en ik wens u als lezer van mijn weblog dan ook alle goeds toe voor het jaar 2020. Een traditie om elkaar bij de overgang van het jaar toe te wensen. Zo ook de traditie van het vuurwerk wat rond het einde van het jaar afgestoken wordt. Persoonlijk steek ik al jaren geen vuurwerk meer af, maar ik zal niet ontkennen dat ook ik kan genieten van het spektakel van het siervuurwerk. Hoewel het genieten ook steeds meer ergeren wordt. Als ik zie wat de schade en onrust het afsteken van met name knal- en illegaal vuurwerk met zich meebrengt. Hiervoor past maar één besluit en dat is een totaalverbod. De beelden op TV van straten waar lantarenpalen uit de grond geknald zijn, bushokjes waar niets meer van heel is en het geweld tegen de hulpverleners zijn niet goed te praten. Laat staan de vele gewonden die een vinger, hand of oog zijn verloren doordat ze zelf vuurwerk afstaken of erbij stonden te kijken. Jammer dat wij Nederlanders niet in staat blijken om de groep die zich niet aan de afspraken willen houden onder controle te krijgen. Ondanks inperking van afsteektijden, verkleinen van het legaal te verkopen aanbod en de vele publiciteitscampagnes heeft het geen resultaat gehad. Dan past alleen maar een totaalverbod.

2020 wordt een jaar waar veel aandacht besteed gaat worden aan het 75 jaar bevrijd zijn van de Duitse onderdrukking. Vrijheid is een heel groot voorrecht en dan is het goed dat we met elkaar hier aandacht voor hebben. Ik hoop van harte dat dit ook ertoe gaat leiden dat we minder polariserend worden in Nederland. Immers we hebben het zo goed. Hoewel ik ook weet dat er mensen zijn die het moeilijk hebben. En in mijn werk probeer ik daar ook oplossingen voor te vinden. Echter ik merk dat er ook veel Nederlanders zijn die ondanks de welvaart het toch nodig vinden veel te klagen.  Op mijn vakantiereizen door landen als Brazilië, China, Thailand, Kenia maar ook Amerika heb ik gezien hoe het ook anders kan zijn. En ja ook al staan hier niet eens de echte  ontwikkelingslanden bij, ik zou voor geen goud willen ruilen. We hebben zoveel voorzieningen in Nederland waar we zo vanzelfsprekend vanuit gaan dat we ons dus niet realiseren dat we ze hebben. En dan bedoel ik zaken als onderwijs, gezondheidszorg,  de infrastructuur van water, stroom, gas of de sociale zekerheid wanneer je werkeloos of arbeidsongeschikt wordt en ga zo maar door.

Ik hoop van harte dat we in 2020 - wanneer we de vrijheid vieren - ons ook gaan realiseren hoe goed we het met elkaar hebben. Dat we samen voor hen die het minder goed hebben op moeten komen en zorgen dat ook zij het beter krijgen. Laat dat ons gezamenlijk doel zijn voor 2020 dan wordt het ongetwijfeld een mooi jaar.

 

 

2019-12  Geloven in anders denken en doen voor ons klimaat

Zo aan het eind van het kalenderjaar is er een moment dat je ook even terug kunt kijken op het afgelopen jaar. Een jaar dat opnieuw sneller voorbij lijkt te zijn gegaan dan voorheen. Als jong mens vond ik het maar raar dat oudere mensen vertelden dat de tijd steeds sneller gaat. Hoewel je weet dat dit natuurlijk feitelijk niet juist is voelt het nu ook voor mij als eind vijftiger zo. 

Mogelijk inleveren op welvaart onontkoombaar?

2019 was het jaar dat wij Nederlandse ‘wereldbolbewoners’ ons steeds meer bewust werden van de gevolgen van de klimaatsveranderingen. Een nieuw warmterecord afgelopen zomer, meer extreme regenbuien en in andere landen steeds meer bosbranden met grote gevolgen voor inwoners daar en de natuur. Ingrijpen in onze manier van leven waarbij dit ten gunste moet komen van ons leefmilieu lijkt bitter noodzakelijk. Dat dit ook betekent dat we mogelijk in moeten leveren op onze welvaart lijkt onontkoombaar. Het is ook niet eenvoudig om te accepteren dat onze levensstijl - die zo prettig is met alle luxe en voorzieningen - veranderen moet om de opwarming van de aarde tegen te gaan. Toch zullen we met elkaar moeten veranderen. En dat zal in de komende jaren zeker niet eenvoudig worden, immers we hebben zoveel tegenstellingen met elkaar gecreëerd.

Samen optrekken

De acties van de boeren hebben laten zien dat uitstellen of niet handhaven van maatregelen en voorschriften hen op een verkeerd been heeft gezet. Zo zal de boer, die altijd gestimuleerd is door de overheid en banken om te groeien en te investeren, niet ineens zonder concrete steun voort kunnen gaan. Maar onze ogen sluiten voor de gevolgen van de intensieve veehouderij voor onze leefomgeving past ook niet meer in deze tijd. Hier moeten wij ‘burgers, boeren en buitenlui’ samen in gaan optrekken. 

Kijken wat we consumeren

Geen tegenstellingen deponeren, niet radicaal de schuld bij een groep neerleggen. Nee we moeten samen tot goede oplossingen komen die de ondernemers een goed verdienmodel geven en die de belasting op het milieu verminderen. En ook wij moeten door onze manier van leven daaraan meewerken. Vaker de fiets nemen, schonere auto’s rijden, kijken wat we consumeren zowel in  food maar ook in non-food. Dat kan bijvoorbeeld door meer binnenlandse producten te kopen. Dit resulteert immers in minder vervoersbewegingen en meer binnenlandse economie. Het zal zeker niet eenvoudig zijn om dit te realiseren maar zoals nu de tegenstellingen gecreëerd worden waarbij we niet meer geloven in de wetenschap, of de deskundigheid van instituten, is zeker geen begin van een oplossing. 

Ik wil daarom geloven dat 2020 een begin is in het geloof van de mensheid in het anders gaan denken en doen ten gunste van het klimaat. 

 

2019-11    Luisteren

In mijn werk wordt ik heel vaak geconfronteerd met de opmerking “Er wordt niet naar mijn geluisterd”. De politiek - op alle niveaus - heeft het heel vaak over participatie, inspraak en samen optrekken met inwoners. Maar wat komt daar nu van terecht als mensen deze begrippen vertalen in “Wat we inbrengen wordt ook gedaan”? 

“U luistert niet naar mijn inbreng”
Het college van B en W brengt in deze periode wijkbezoeken. Ook de raadsleden gaan veelvuldig de straat op om over verschillende onderwerpen met inwoners in gesprek te gaan. Woningbouw, verkeersveiligheid, eenzaamheid, duurzaamheid, recreatie en toerisme allemaal voorbeelden van thema’s waar inwoners over willen praten of een mening over hebben. Tijdens deze gespreken hoor je ook met regelmaat “Maar wat doet u ermee? “ Voor bestuurders is dit best een dilemma. Want het idee, de inbreng of de wens van de ene inwoner, staat soms haaks op die van een andere. Of het past niet binnen het gemeentelijke, provinciale of rijksbeleid. Maar als dat dan in de gesprekken genoemd wordt, krijg je  de reactie “U verschuilt zich achter de ander of u luistert niet naar mijn inbreng”. Hoe lossen we dit nu op…?

Wat gaan we doen met uw inbreng?
Ik ben van mening dat voordat er inspraak gehouden wordt, helder moet zijn wat er met de inbreng gedaan kan worden.  Sta je aan het begin van een nieuw te maken beleid dan moet helder gemaakt worden dat je komt luisteren naar meningen ideeën van burgers die gebruikt gaan worden voor het schrijven van het beleid. Dus niet zeggen “Ik ga uw ideeën meenemen”, want dan geef je aan dat je ze ook gaat gebruiken. Maar het is beter om bijvoorbeeld te zeggen: “Ik probeer goed te luisteren wat u zegt en bij het schrijven van het beleid of bij mijn meningsvorming over het beleid  gebruik ik ook uw argumenten om een afweging te maken die uiteindelijk tot een nieuw beleid of mijn standpunt  komt”.  De inbrenger van het idee moet dus heel helder te horen krijgen dat de inbreng niet één op één wordt overgenomen maar dat het gebruikt wordt om tot vorming van het beleidsvoorstel te komen.

Een voorbeeld: het bouwplan
Moelijker wordt het echter als er concrete voorstellen of initiatieven liggen voor inspraak. Het bekende dilemma is bijvoorbeeld een bouwplan. De ontwikkelaar wil graag woningen bouwen. In de gemeente is er ook een duidelijke behoefte aan woningen, maar de buurt waar ze beoogd zijn vindt het maar niks. In de nieuwe omgevingswet is het dan de bedoeling dat de initiatiefnemer met de omgeving in overleg gaat om tot een gedragen plan te komen. Maar wat als buren de plek graag groen willen houden? Of alleen maar vrijstaande huizen willen zien verrijzen? En de beleidsrichtlijn van de gemeente aangeeft dat er ook een deel goedkoop en middelduur gebouwd moet worden? Dan lukt het de ontwikkelaar niet om tot overeenstemming te komen als hij graag rijtjeshuizen of appartementen wil bouwen. 

Algemeen belang of buurtbezwaren?
Uiteindelijk moet de gemeente hier een besluit over nemen. Het algemene belang van de inwoners is dat er woningen bij komen, het gemeentebestuur heeft daar ook duidelijke standpunten over ingenomen, echter de directe omgeving heeft daar geen boodschap aan.  Zij laten dit dan ook  merken via informatiebijeenkomsten en hoorzittingen. Het besluit van de gemeente zal toch een besluit zijn ten gunste van de woningbouw, omdat het algemeen belang zwaarder weegt dan de buurtbezwaren in dit geval. Maar u raadt het al: de omgeving van het project zal zeggen “Er is niet naar ons geluisterd”. Dit geeft een onbevredigend gevoel, voor alle partijen. Immers de mooiste uitkomst zou zijn als iedereen in de plannen die gerealiseerd worden iets van hun inbreng kan terugzien.

Kijken waar wel wat meegenomen kan worden
Als beroepsbestuurder probeer ik altijd bruggen te slaan door duidelijk aan te geven waar inbreng wel meegewogen kan worden en waar niet. Immers een duidelijke ‘nee’ is soms beter dan een ‘misschien-kunnen-we-iets- voor-u-doen’, waarbij je eigenlijk al van te voren weet dat dit niet kan.  En in elk plan kan er best iets meegenomen worden waar de buurt wel baat bij heeft. Bijvoorbeeld extra parkeerplaatsen, een speelterrein, extra groen of een aanpassing in het ontwerp van het gebouw.  Het besturen is het dragen van verantwoordelijkheid en daar moet je ook voor staan. Besturen is niet iedereen het naar de zin maken. Want als je dat doet zal er geen ontwikkeling plaats vinden.  Je kunt het  immers als overheid niet iedereen altijd naar de zin maken.  Het volgende gedicht vond ik passend bij deze blogbijdrage.

Het gedicht Luisteren van Leo Buscaglia, 

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij adviezen te geven,
dan doe je niet wat ik je vraag.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij begint mij te vertellen
waarom ik iets niet zo moet voelen als ik het voel,
dan neem je mijn gevoelens niet serieus.

Als ik je vraag naar mij te luisteren
en jij denkt dat jij iets moet doen
om mijn problemen op te lossen,
dan laat je mij in de steek,
hoe vreemd dat ook mag lijken.

Misschien is dat de reden
waarom voor sommige mensen bidden werkt,
omdat God niets terugzegt
en hij geen adviezen geeft
of probeert dingen voor je te regelen.

Hij luistert alleen maar
en vertrouwt erop
dat je er zelf wel uitkomt.

Dus, alsjeblieft,
luister alleen maar naar me
en probeer me te begrijpen.

En als je wilt praten,
wacht dan even
en ik beloof je dat ik op mijn beurt
naar jou zal luisteren.

Tot zover Leo Buscaglia.

 

 

2019-10  ‘Blind date’

Onlangs heb ik als burgemeester een bijzondere ervaring mee mogen maken!
Ik werd benaderd door de bestuurder van Bartiméus om mee te werken met een artikel voor een tijdschrift en voorlichtingsfilm. Bartiméus is er voor alle mensen die slechtziend of blind zijn, ook als ze een meervoudige beperking hebben. Zij stellen alles in het werk om het voor hen mogelijk te maken het leven kunnen leiden dat bij hen past. Wat was nu mijn ervaring…

Met taststok en verblindende bril op
Robert van der Starre is een bewoner van Ermelo die visueel beperkt is. Na jaren zeer slechtziend te zijn geweest, is hij volledig blind geworden. Hij nodigde mij uit mee te gaan wandelen, waarbij ik ook volledig verblind zou zij\n. Een letterlijke ‘blind date’ dus. Met een taststok (blindenstok) en een bril die het mij letterlijk zwart voor de ogen maakte, zijn we op stap gegaan.

Geen idee waar ik was
Ik was volledig afhankelijk van de aanwijzingen van Robert die door zijn beperking veel ervaring heeft om op deze wijze te lopen. Ik merkte dat ik ineens de looplijnen die in de trottoir zijn aangebracht goed kon voelen met de taststok maar ook met mijn voeten. Daarnaast was ik erg gefocust op mijn gehoor om de omgevingsgeluiden waar te nemen. Zo kon ik de fietsers, auto’s en andere weggebruikers horen. Wat mij als eerst opviel was dat ik geen idee had waar ik mij exact bevond. Na een stukje lopen waren we al bij een oversteekpunt terwijl mijn gevoel mij het beeld gaf daar nog lang niet te zijn.

Oversteken
Het oversteken van de weg was een bijzondere ervaring. De begeleider van Robert die in haar dagelijks leven mensen met een visuele beperking leert lopen met een taststok had mij uitgelegd wat te doen om een weg over te steken. Eerst aan de kant gaan staan, de punt van de stok kort voor je voeten houden en je arm met de stok in de hand vooruitsteken, zodat je een soort driehoek vormt met je lichaam en de taststok. Dit is het teken voor het verkeer dat je wilt oversteken en dat ze je voorrang moeten verlenen. Echter de fietsers en de eerste automobilisten gaven daar geen gehoor aan. Gelukkig was er ook een automobilist die wel de regels kent en netjes bleef staan. Dus konden we oversteken. Nog voor we de overkant hadden bereikt was de auto al achter ons langs gereden. Robert gaf aan dat dit bijna altijd gebeurt.

Koffie drinken zonder zicht
Uiteindelijk zijn we richting het de spoorweg en het stationsgebouw gelopen en hebben we koffie gedronken. Natuurlijk nog altijd ook met de bril op. En ja, volledig afhankelijk van de hulp van de medewerkers van het Station. Ermelo Centraal heeft haar mensen prima opgeleid overigens!. Geweldige begeleiding en ook nog lekkere koffie. Op de terugweg nog een aantal aandachtspunten en loopervaringen opgedaan en kon ik na ruim een uur echt mijn belevingswereld anders benaderen. Je hoort, ruikt en voelt meer als je niets ziet dan wanneer je dat wel doet.

Verrijking
Ik heb heel veel respect voor hen die met een visuele beperking door het leven moeten gaan en ook nog zoveel mogelijk actief zijn in de maatschappij. En ik heb mogen ervaren dat wij als gemeente Ermelo de openbare ruimte zo goed mogelijk hebben ingericht voor onze inwoners met een visuele beperking. We kwamen slechts één fiets tegen op de geleidestrook, maar die was er expres neergezet door onze begeleiders voor de filmopname. Dat wisten we niet en ik kan u zeggen dat ik instaat was om de winkel binnen te gaan om te vragen van wie die fiets was. Want je schrikt je een hoedje als je ineens tegen zo’n obstakel oploopt. Maar gelukkig was er deze middag niemand die zich niet aan de afspraken heeft gehouden. Deze ‘blind date’ heeft mijn leven weer verrijkt.

 

 

2019-9  Veiligheid

De vakantieperiode zit er weer op en de agenda’s zijn weer leidend voor de invulling van onze dagen.  Een belangrijk aandachtsgebied in mijn werk is ‘openbare orde en veiligheid’. Een onderwerp waar wekelijks - zo niet dagelijks - aandacht aan gegeven wordt. Hieronder neem ik u mee in een aantal veiligheidsgebieden…

Verkeersveiligheid
Als vrijwilliger van Veilig Verkeer Nederland ben ik als voorzitter van het district Gelderland ook bezig met verkeersveiligheid op de wegen. Zo is op dit moment de actie ‘De Scholen zijn weer begonnen’ van start gegaan. Overal in het land hangen de spandoeken en banners.  Desondanks vernam ik vanuit de media dat er toch kinderen van of naar school een ongeluk hadden gehad en soms zelfs met dodelijke afloop. Iets wat je nooit hoopt mee te maken. Kinderen op de fiets  zijn kwetsbaar. Met name in het begin van een schooljaar is die kwetsbaarheid bijzonder groot. Kinderen zijn vaak nog wat onbekend met de route of druk met alle indrukken van die dag of van de spanning voor die dag en daarmee is hun aandacht niet bij het gevaar op de weg. Voor automobilisten en andere verkeersgebruikers is het daarom belangrijk om hier aandacht voor te hebben en extra alert te zijn.

Donkere dagen
De dagen worden ook alweer aanmerkelijk korter. Rond 20.00 uur is het al aan het schemeren en merk je dat de duisternis van de nacht er aankomt. In deze periode is het voor inbrekers ook altijd aantrekkelijk om hun slag te slaan. Het helpt om met elkaar te beseffen dat er minder mensen buiten zitten in deze tijd van het jaar en er dus ook minder sociale controle is. Als gemeente geven  we samen met de politie hier ook aandacht aan door goede voorlichting.  In de eerste week van oktober is er zelfs landelijke aandacht voor en hebben wij in onze gemeente ook enkele acties om inwoners attent te maken op de veiligheid in en rond het huis.

Uitgaansleven
Ermelo heeft een aantal uitgaansgelegenheden voor jong en oud. Van een dorpskroeg tot een discotheek. In de weekenden gaan hier veel jongeren van Ermelo naartoe en op vrijdag en zaterdag kunnen ze tot in de late uurtjes genieten.  Met de exploitanten van deze gelegenheden zijn goede afspraken gemaakt om alles in goede banen te laten verlopen. Het gaat de laatste jaren ook steeds beter. Maar ook hier zie je zo nu en dan personen die er liever voor kiezen om de gezelligheid van de avond te verstieren door amok te maken. Gelukkig zijn de Boa’s, politie en uitbaters in staat om daartegen op te treden.  Daarnaast zien de politie en Boa’s er ook op toe dat de gasten na het bezoek snel en veilig huiswaarts keren. Veelal met de fiets - en dan met werkende fietsverlichting - of met de taxi en/of auto. En natuurlijk: wanneer er met de auto gereden wordt dat er NIX gedronken of gebruikt is wat het autorijden beïnvloedt.  En hiermee hopen we samen de omgeving veilig te houden.

 

2019-8 Leuke drukte

 

De maand augustus staat voor het grootste deel nog in de vakantiemodus. Maar ondanks dat het vergadercircus stil ligt, zijn er genoeg zaken te doen. 

WK Jonge dressuurpaarden

Zo was er van 1 tot 4 augustus jl. een paarden evenement. De dressuurpaarden die in de wereld op top niveau presteren, werden in Ermelo op het nationale paardencentrum gepresenteerd. In dit geval streden de  5, 6 en  7 jarige paarden  om de wereldtitel. Vele duizenden bezoekers kwamen kijken. Natuurlijk waren dit veel paardenliefhebbers maar ook toeristen die in onze streek vertoeven kwamen een kijkje nemen.  Zelf mocht ik alle vier de dagen aanwezig zijn en heb daar genodigden  mogen ontvangen die uitgenodigd waren om dit evenement bij te wonen.  Het is bijzonder om te zien hoe professioneel dit evenement verloopt. De bezoekers hadden het gevoel dat ze dicht bij de paarden konden kijken,  echter de veiligheid werd goed bewaakt doordat de verkeersstromen van paarden en personen volledig gescheiden waren. Ik heb er zelf enorm van genoten ondanks dat ik eigenlijk niet zoveel met deze sport heb.

De langste braderie van de Veluwe.

De tweede activiteit die ik in deze blog wil noemen is onze jaarlijkse braderie in het dorp. Zes dinsdagavonden stromen vele duizenden bezoekers naar het winkelcentrum en slenteren langs de vele stands en winkels die samen de langste braderie van de Veluwe vormen.  Naast het shoppen is het ook geweldig om een terrasje te pakken. Deze zijn dan ook gezellig vol tijdens de braderie.  Wat voor mijzelf prettig is, is dat in deze periode de agenda ruimte biedt om zo nu en dan een dagje of middagje vrij te nemen. En dan is er tijd om te wandelen, te golven of thuis wat te klussen. En natuurlijk is er tijd om familiebezoekjes af te leggen waar normaalgesproken weinig tijd voor is. Al met al allemaal leuke drukte.

 

2019-7 De welverdiende vakantie!

De maand juli is de maand dat veel mensen aan hun welverdiende vakantie beginnen. Zo ook in Ermelo. De werkdruk is deze maand aan het begin altijd groot, maar hoe verder de maand volgt hoe normaler het wordt. Vroeger mocht ik schrijven hoe rustiger het wordt. Maar dat is de laatste jaren niet meer zo. Door de vakantiespreidingen in Nederland blijft het gewoon lekker doorgaan.

Eerste politieke reces van 2019 is begonnen
Veel mensen, instanties en bedrijven willen vaak voor de vakantie nog zaken afronden. Heel begrijpelijk maar ook best wel storend. Ik ben ervan overtuigd dat het niet alleen bij gemeenten zo is maar ook bij veel bedrijven. Opdrachtgevers in de bouw die nog graag willen dat het dak erop komt of een gebouw waterdicht gemaakt is voor de vakantieweken beginnen. Bedrijven die nog net even een aflevering van goederen willen verrichten zodat de factuur voor de vakantie nog de deur uit kan. Immers de betalingstermijn loopt in de vakantie ook gewoon door. Kortom allemaal argumenten om nog even iets af te maken. De gemeenteraad heeft 11 juli de laatste besluiten genomen en daarmee is het reces voor het eerste politieke halfjaar van 2019 begonnen. In september pakken we de draad weer op.

Echt even afstand nemen
Als voorzitter heb ik de raadsleden het advies gegeven om ook echt even afstand te nemen van de politieke sores om straks weer met frisse moed te beginnen.  Het college van B en W is de komende periode ook niet compleet door de vakantie. Zelf ga ik dit najaar pas een paar dagen ertussen uit dus voor mij nog geen vrije weken. Maar ik probeer wel - als het weer goed is - wat vrije middagen te nemen om te genieten van het zomerweer.

Veel te beleven binnen Ermelo en bij de buren
En dat genieten is met de vele activiteiten in de gemeente eenvoudig. Zo is de eerste braderie al geweest en volgen er nog een aantal. Van 16 juli tot 20 augustus is er elke dinsdagavond een gezellige braderie in het dorp. Daarnaast zijn er op zaterdag in de winkelstraat ook voldoende activiteiten te beleven. De campings in ons dorp huisvesten momenteel vele duizenden bezoekers die genieten van de bossen, heide en stranden die de gemeente rijk is. Niet alleen Ermelo maar ook Harderwijk, Elburg, Putten en Nunspeet organiseren voor de toeristen veel activiteiten. En op de vrije middag is het best leuk om ook daar eens te gaan kijken. Het is dus genieten deze komende weken op de Veluwe en ik wens u dan ook een hele mooie gezellig verdiende vakantie toe.

 

 

2019-6 Genieten            

De zomer is weer begonnen en de temperatuur loopt alweer lekker op. Vandaag, maandag 24 juni, terwijl ik dit stukje schrijf, gaan we misschien al wel de 30 graden voorbij en hebben we een tropische dag. In deze tijd van het jaar zijn er heel veel evenementen in de gemeente. Veel inwoners van de gemeente Ermelo beleven daar erg veel plezier aan maar ook de toeristen en bezoekers van omliggende gemeenten. In het weekend is het soms moeilijk om een keuze te maken waar je heen gaat. Zo ook afgelopen weekend…

Het was kiezen dit weekend!
Afgelopen weekend konden de inwoners en haar gasten uit een ruim aantal opties kiezen. Zo was er een openluchtconcert van de KMK Johan Willem Friso op het raadhuisplein op vrijdagavond. Op zaterdag was er Fête de la Musique. Dan zijn er in winkels, horecagelegenheden en op verschillende pleinen muzikanten actief met optredens. Koren, solisten, muziekbands en orkesten:  overal was er muziek te horen in Ermelo. Daarnaast was er gelegenheid om bij de regionale Veteranendag te gaan kijken in het nabij gelegen Putten. Elk jaar organiseren we met de gemeenten Harderwijk, Ermelo, Putten, Zeewolde en Nijkerk deze dag voor de veteranen. Het gaat niet alleen om het elkaar ontmoeten als veteranen , maar zeker ook voor de niet-veteranen is het de moeite waard om te kijken naar de opgestelde militaire voertuigen en voorlichtingsstands of te luisteren naar de muziek van een militaire kapel die een concert geeft. Op strand Horst was er een evenement voor een goed doel waar bezoekers konden kijken. Jongeren werden uitgedaagd om een lange tijd op een paal plaats te nemen en dit zolang mogelijk vol te houden. En mocht je eraf vallen dan was daar het verkoelende water!

Open dag Hooge Riet
Maar ook voor het meer serieuze werk was er wat te doen: de open dag bij de Hooge Riet. Dit rijksmonument gaat verbouwd worden tot een woongebouw. Belangstellenden konden gaan kijken hoe het er nu nog bijstaat, voordat de verbouwing gaat beginnen, en vooral ook kennis komen nemen van de plannen die momenteel uitgewerkt worden. En belangstelling was er! Zo’n 3000 mensen brachten zaterdag een bezoekje.

Eerste Ermelose golfwedstrijd op Links Valley
Tot slot was er nog de jaarlijks terugkerende golfwedstijd voor Ermelose golfers. Ruim 50 mensen streden hier voor het kampioenschap. Dit jaar voor het eerst op de prachtige golfbaan de Links Valley die zich in onze gemeente gevestigd heeft. Voor mij was na de wedstrijd de conclusie dat ik nog wat meer moet oefenen.  Kortom wat hebben we kunnen genieten dit weekend en wat gaan we genieten deze zomer want er staan nog veel meer evenementen in Ermelo gepland de komende maanden. Dus kom maar op met de zomer!

 

2019-05 Bezint voor je begint

Het komt geregeld in het nieuws dat bestuurders in Nederland bedreigd worden.  Dit geld ook voor lokale bestuurders zoals wethouders, raadsleden en burgemeesters. Persoonlijk merk ik dat het in Ermelo ook toeneemt. Nu zijn de bedreigingen gelukkig alleen nog maar mondeling geweest en niet daadwerkelijk tot een daad gekomen. Maar toch maak ik me zorgen hoe makkelijk mensen dit uiten. 

Damocles
In de afgelopen weken heb ik als burgemeester in het kader van het Damocles beleid een aantal panden gesloten.  In deze panden werden druggerelateerde incidenten geconstateerd en dan worden de panden een aantal maanden gesloten. Bij het uitreiken van de beschikking  krijgen handhavers dan  regelmatig te horen wat de burgemeester te wachten staat als de uitvoering daadwerkelijk plaats zal vinden.  Er wordt dan gedreigd met wat ze van plan zijn als ze de burgemeester tegenkomen of wat ze  zich zelf aan gaan doen als de sluiting doorzet.  Dat kan gaan om ernstige delicten zoals het  in  brandsteken van de gebouwen of  zelfs  suïcidedreiging omdat ze alles dreigen te verliezen.  Als bestuurder moet je dan toch een besluit nemen en ik ben van mening  dat je  voor dreigementen niet  mag wijken. Wie zich schuldig maakt aan drugscriminaliteit, weet wat daarvan de consequenties kunnen zijn als je betrapt wordt. En het het hebben van een hennepplantage of voorhanden hebben van andere druggerelateerde spullen is nu eenmaal niet toegestaan.

Crimineel geld ontwricht de maatschappij
Het geld wat met drugshandel of –productie wordt  verdiend  is  altijd crimineel geld. Immers, dit kan niet in de boekhouding komen en zal dus op de een of andere manier wit gewassen moeten worden. En hierdoor ontstaat een ketting van illegale activiteiten die de maatschappij ontwrichten.  Natuurlijk begrijp ik goed dat wanneer iemand iets doet wat niet mag en daar dan ingegrepen wordt, er een emotie is. Vanuit emotie doen mensen soms uitspraken zonder echt na te denken en gelukkig komen die zelden  tot uitvoering . Echter het is niet gepast dat mensen dit doen. Immers niet de handhavers of de burgemeester zijn de boosdoeners maar de plegers zelf. En als je daar aan begint moet je je realiseren dat het mis kan gaan en het snel geld verdienen een kostbare en  vervelende zaak kan worden.

Afpakbeleid
Want met het sluiten van een pand is de kous nog niet af.  Justitie kijkt vervolgens wat de geschatte waarde van de  teelt is geweest en pakt  die waarde meteen af door eigendommen van de overtreder in beslag te nemen. Dit is het zogenaamde afpakbeleid. Mocht de overtreding in een woonhuis zijn geweest dan gaat deze voor een aantal maanden dicht. Iedereen die er dan woont zal gedurende die tijd voor eigen kosten een nieuw onderkomen moeten zoeken. En als dit dan in een bedrijfspand plaats gevonden heeft sluiten we dit pand voor minimaal een aantal maanden met als gevolg dat de legale bedrijfsactiviteiten die  daar gehuisvest zijn niet verder kunnen, met alle gevolgen van dien.  Het zou daarom goed zijn dat iedereen die plannen heeft om snel geld te verdienen in het drugscircuit zich goed bezint voordat men er aan begint.  Dit voorkomt veel ellende.

 

2019-04   Vrijwilligers

Het seizoen van de vele activiteiten in mijn dorp is weer begonnen. En als ik de indrukwekkende lijst van activiteiten zie op gebied van sport, cultuur en ander vermaak, dan kan het niet anders dan dat er heel veel vrijwilligers bij betrokken zijn. Als overheid stellen we steeds hogere veiligheidseisen aan evenementen. Deze eisen zijn veelal opgesteld naar aanleiding van incidenten elders in Nederland. Voorbeelden hiervan zijn het ongeval met de monstertruck in Haaksbergen, de brand in Volendam, het instorten van een Feesttent in Steenwijkerland en zo kan ik er nog wel wat noemen.

Incidenten waarbij gewonden en slachtoffers te betreuren waren. Het is goed dat we daar lering uit trekken en hoe dit voorkomen kan worden. Echter, ik merk wel dat we steeds meer regels krijgen waar ook onze vrijwilligers en organisaties aan moeten gaan voldoen. De vraag kan gesteld, in hoeverre kunnen activiteiten nog wel door vrijwilligers georganiseerd blijven worden. En natuurlijk moeten we zorgen dat alles zo veilig mogelijk verloopt en waar je problemen kan voorkomen moet je dat ook voor zijn. Echter het moet nog wel door vrijwilligers georganiseerd kunnen worden.

Een voorbeeld wat ik wil noemen waarbij wij doorgeschoten zijn in de regelgeving is de training voor verkeersregelaars. In Ermelo konden de verkeersregelaars eens per jaar op een centrale plek samen komen en werden ze geschoold in hun werkzaamheden door een actieve instructeur van de politie die ook inwoner van mijn gemeente is. Hij deed dit ook als vrijwilliger. Naast de theorie werd er door hem, indien gewenst, ook in de praktijk gekeken of het goed ging. Met de vrijwilligers werd er gekeken of deze taak wel geschikt was voor de vrijwilliger. Immers je staat als verkeersregelaar wel op vaak drukke/hectische verkeerspunten. En ook dan moet je wel je mannetje of vrouwtje kunnen staan en correct blijven handelen.

De landelijke overheid heeft nu bepaald dat je via een website een examen moet afleggen en als je geslaagd bent kan je aan de slag. Wel moet je even digitaal aangeven bij welke evenement je ingezet gaat worden. Een werkwijze die dwingend is voorgeschreven en waar je niet onder uit komt als je verkeersregelaars nodig hebt bij een evenement. In het verleden was deze administratie niet nodig. Extra rompslomp waar vrijwilligers niet op zitten te wachten. Daarnaast is het examen voldoende en wordt er geen praktijkondersteuning gegeven of gekeken of deze klus wel een verstandige klus is voor deze vrijwilliger. Persoonlijk denk ik dat de voorgaande werkwijze in mijn gemeente beter was.

Als gemeenten moeten wij kritisch blijven kijken of dat wat we vragen aan voorwaarden voor het verlenen van een evenementen vergunning wel nodig is en bijdraagt aan de veiligheid of dat het is voor het indekken bij eventuele claims. Want natuurlijk is dat een van de grote angsten die organisatoren en wij als gemeenten hebben. Want als er iets gebeurd, is de pers is er altijd direct bij met de vraag: Was de vergunning wel in orde.

Ik zou willen stellen dat mensen altijd hun eigen verantwoordelijkheid hebben. Immers niemand gaat gedwongen naar een evenement toe. Je moet zelf ook blijven opletten. Mocht er dan toch iets gebeuren dan moeten we altijd blijven leren van het gebeuren maar niet doorschieten in regelgedrag.

Gelukkig zijn de vele activiteiten in April in Ermelo weer gezellig en zonder incidenten verlopen. En daar ben ik blij om. Iets wat zonder al die vrijwilligers niet mogelijk zou zijn.

2019-03   SIRE

Stichting Ideële Reclame is een Nederlandse stichting die reclamecampagnes maakt over onderwerpen die door de makers als maatschappelijk probleem worden gezien. En onlangs is de campagne van start gegaan met als titel #doeslief. Mijn eerste reactie die ik daarbij had was, is dit nu nodig. Maar even nadenkend kwam ook ik tot de conclusie dat we in Nederland toch wel wat aan normvervaging gedaan hebben. Immers elkaar aanspreken op gedragingen die als afwijkend ervaren worden is er niet meer bij. Althans voor vele onder ons. Als ik zie hoe vaak de politie gebeld wordt voor geluidsoverlast of andere overlast gevende zaken dan denk ik wel eens, hoe was dat bij ons vroeger? Ik woonde in een klein dorp waar iedereen elkaar kende. Dus als jongere haalde je ook wel eens kattenkwaad uit maar men wist dan precies wie het gedaan had. Je werd dan of rechtstreeks of via je ouders erop aangesproken. Het ergste wat je dan kon overkomen is dat je naar de mensen toe moest om je excuses aan te bieden voor wat je gedaan had. Maar nooit kwam er politie bij. Ons huis stond tegenover een horecagelegenheid waar met enige regelmaat feesten en partijen gehouden werd. Dit gaf dan ook best wel eens wat overlast van de muziek of lallende mensen die naar huis gingen na een gezellige avond. De eigenaar van deze zaak realiseerde zich maar al te goed dat er wel eens overlast voor de buurt ontstond. Hij loste dit op door goodwill te creëren. Wanneer er een diner was geweest en er veel over was werden heerlijke puddingen of salades in de buurt verdeeld. Dit verzacht de overlast dan weer een beetje. In deze tijd mis ik deze creatieve werkwijze wel. Hoewel ik het zo hier en daar nog steeds zie gebeuren. Maar helaas is het nu veel meer van, ik heb rechten en jij mag daar niet intreden. Op zich begrijpelijk maar dit komt de sfeer in de buurt niet ten goede. Kennen we onze straatgenoten nog wel? Maken we nog kennis met elkaar als buren? Mijn ervaring is dat wanneer je elkaar kent en spreekt een probleem of ergernis veel eenvoudiger te bespreken is. Vanuit mijn werk merk ik vaak dat wanneer er een burenruzie is de buren elkaar niet eens kennen of spreken. Als ik dan met beide partijen gesproken heb en ze soms onder leiding van een buurtbemiddelaar met elkaar in gesprek laat gaan het probleem eenvoudig op te lossen is. Helaas komt het ook wel voor dat de standpunten al zo verhard zijn dat bemiddeling bijna niet meer mogelijk is. Tot nu toe heb ik zelf een situatie meegemaakt waarbij een van de buren zijn huis verkocht heeft. Mijn conclusie over de nieuwe SIRE campagne is dat het goed is rekening te houden met elkaar en je niet te snel te ergeren. #doeslief tegen elkaar. Een mooie campagne dus die eigenlijk niet nodig zou moeten zijn.

 

019-02 Scholing

Elk jaar organiseert het Nederlands Genootschap van Burgemeesters een nascholing voor haar beroepsgroep. Naast een aantal specifieke opleidingen is er de zogenaamde Lochemconferentie. Zes keer per jaar wordt er een tweedaagse georganiseerd waar burgemeesters uit Nederland zich voor kunnen inschrijven. Bijna alle burgemeesters doen dat en zo mocht ik op 5, 6 en 7 februari naar Lochem afreizen. Op dinsdag begonnen we met een avondprogramma waarin een collega iets vertelde over zijn ervaringen in het kader van openbare orde en veiligheid. De woensdag en donderdag werden gevuld door deskundigen. Dit jaar was het thema waardevol digitaliseren, richting geven aan innovatie. Het was een verhelderend programma. Voor dat ik eraan begon was mijn gedachte van wat moeten we nu met een dergelijk thema. Immers waar raakt dit onderwerp mijn dagelijks werk. Echter, gaandeweg de sessies werd mij steeds meer duidelijk dat wij in Nederland zo ver gedigitaliseerd zijn en afhankelijk zijn van digitalisering. Dit kan dan zeker de openbare orde en veiligheid raken.

En als ik er zelf over nadenk, is het mij ook wel eens overkomen. Zo is mijn website een keer gehackt waardoor er een melding opkwam die niet prettig was om te lezen. Gelukkig kon mijn webmaster de site snel herstellen maar het gevolg was wel dat er een nieuw ontwerp gemaakt moest worden. En als je dan kijkt naar wat er zoal kan gebeuren dan denk ik terug aan de oproep voor een onschuldig feestje in Haren wat tot gevolg had dat het helemaal uit de hand liep en de openbare orde in Haren echt verstoord werd. Op kleinere schaal zie je ook wel vervelende voorbeelden waar je als burgemeester mee geconfronteerd kan worden. Bijvoorbeeld dat een meisje haar foto naar haar vriendje had gestuurd en hij deze via social media verspreid had. Waardoor zij zich niet meer veilig voelde. Of dat de verspreider van de foto benaderd wordt door familieleden van dat meisje en zelf als rechter willen optreden. Zo maar twee van de vele voorbeelden die de revue gepasseerd zijn. Door digitalisering en internetgebruik komt dit steeds vaker voor. Het vraagt dus van ons als burgemeesters een andere kijk op zaken en vooral hoe hiermee om te gaan. Het zal de komende jaren nog wel even wennen zijn en vooral veel leren van de ervaringen, voordat we met elkaar de goede aanpak hebben. Voor dit moment wel goed dat ik die informatie gekregen heb, dit zet mij de komende maanden zeker aan het denken.

 

019-01 Wat was het gezellig.

De decembermaand is een gezellige periode. Huizen zijn op veel plekken verlicht met lampjes, kerstbomen (buiten of binnen in huis) of de daklijsten worden geaccentueerd met uiteenlopende verlichting. Daarnaast wordt het jaar bij veel bedrijven en organisaties afgesloten met een eindejaar bijeenkomst. De kerstdagen zijn momenten waarop je met familie en vrienden bij elkaar komt. Persoonlijk vind ik dat een van de gezelligste periodes van het jaar. In Ermelo wordt er veel aandacht aan geschonken. Op steeds meer plekken worden feestelijke accenten aangebracht die deze periode aanduiden. Misschien is het wel omdat de mensen in deze donkere dagen meer licht en warmte willen ervaren maar het is opvallend hoeveel lichtsnoeren bij verschillende gebouwen aangebracht worden. Op TV zie je soms huizen voorbij komen waarbij je kan spreken over zeer uitbundige versieringen met van alles erop en eraan. Ook het oudjaarsfeest is meer dan uitstekend verlopen. Helaas was er in de vooravond een brandje in een loods op de gemeentewerf en vond het dievengilde het nodig om een aantal adressen in de gemeente een bezoek te brengen. Maar incidenten zoals in sommige gemeentes aan de orde waren met grote vernielingen en geweld tegen hulpverleners hebben zich in Ermelo niet afgespeeld. En daar ben ik dan ook blij om.

Het nieuwe jaar is begonnen met volop werk. Op 3 januari werd de nieuwjaarsreceptie van de gemeente gehouden. Elk jaar worden verenigingen en/of bedrijven uitgenodigd om een stand in te richten die past bij het gekozen thema. Dit jaar was dat Kunst en Cultuur. Meer dan 18 organisaties van Musea tot boekhandel, van kunstenaar tot toneelgroep waren vertegenwoordigd. En voor alle duidelijkheid deze opsomming is niet compleet. De goed bezochte avond was heel geslaagd en vele handen hebben we mogen drukken om elkaar daarmee alles wat goed is voor 2019 toe te wensen. Guido Gezelle een Belgische dichter uit de 19e eeuw schreef over deze wens ooit een gedichtje waarmee ik deze blog afsluit. “ Ik wens U een jaar als een alfabet met alle letters van A tot Z van arbeid, blijheid en creativiteit tot zegen, zon en zaligheid.”

018-11  Sneltreinvaart.

Het jaar 2018 loopt alweer snel ten einde en wat is er veel gebeurd in dit jaar. Mijn voornemen om elke maand een korte bijdrage voor mijn weblog te schrijven heb ik bijna gehaald. 11 van de 12 maanden is dat gelukt en ik hoop dat u het leuk vind deze te lezen. Met deze teksten geef ik een inkijkje in mijn leven. Het doel is vooral om over privé onderwerpen te vertellen, maar je ontkomt er niet aan om ook iets over werk te zeggen. Immers een baan als burgemeester is 7/24 en geen 8 tot 5 baan. Als burgemeester is het niet handig om inhoudelijk op onderwerpen reacties te geven omdat je dan je neutrale positie van onafhankelijk voorzitter verliest. Immers ik sta boven de partijen. Hoewel ook ik soms best wel eens “los” zou willen gaan in het geven van meningen en standpunten. Maar daar zoals gezegd is dat niet verstandig in mijn huidige functie. Maar wat is het jaar 2018 in een sneltreinvaart verlopen. Vroeger als kind kwam in gesprekken tussen volwassenen vaak voorbij wat gaat de tijd toch snel. Toen vond ik dat maar gek en raar, immers de tijd gaat in snelheid niet anders. Maar nu ik zelf de 50 ruim voorbij ben merk ik dat het veel sneller gaat als toen ik jong was. Er zullen ongetwijfeld studies zijn geweest hoe het komt dat wanneer je ouder wordt dit gevoel steeds vaker beleefd. Maar ik denk dat veel mensen dit gevoel herkennen. 2018 heeft ook de nodige veranderingen in het werk gegeven. Een nieuwe gemeenteraad waar van de 21 raadsleden 10 nieuwe raadsleden zijn gekomen en een nieuw college waar van de 4 wethouders er 3 nieuw zijn. Hierdoor zijn bestaande gewoontes niet meer relevant en moet je eerst weer wennen aan elkaar. Hoe reageren mensen, wat is hun inbreng bij de vele thema’s die in een gemeente voorbij komen. Dit maakt het werk natuurlijk ook wel mooi omdat er variatie en dynamiek blijft. Deze week heb ik mijn 7e jaar als burgemeester volgemaakt en het was een intensief jaar. Nu we zo vlak voor de kerstdagen staan en even een kort reces hebben in onze vergadercyclus is er ook een moment van bezinning. Even de rust en de hectiek vergeten en lekker ontspannen. Hier gaan we dan ook tijd aan besteden want voor je het weet racen we in sneltreinvaart weer 2019 door.

Lezers fijne kerstdagen en een voorspoedig 2019 gewenst.

 

018-10 Eindelijk.

Al een aantal jaren ben ik actief in het bestuur van de Streektaalorganisaties Nedersaksisch Taalgebied (SONT). Dit is een koepel organisatie die door de lokale streektaalorganisaties in dit taalgebied gevraagd is om de lobby te voeren voor erkenning van het Nedersaksisch in Nederland.

Een stukje over het ontstaan:

Vanaf begin jaren zeventig vernieuwden de Nedersaksische taalbewegingen zich. Er ontstonden moderne instellingen en instituten en er ontstond behoefte aan een Nedersaksisch orgaan voor overleg tussen alle regio’s. Dat ontstond in 1984, onder de huidige naam SONT. In 2002 deed zich een gedaantewisseling voor. SONT was niet langer allereerst een trefpunt voor vertegenwoordigers van streektaalorganisaties die bijeen kwamen voor overleg en wederzijdse informatieverstrekking. De koepel werd een vernieuwde stichting, met een nieuw bestuur; dat behartigde voortaan de gemeenschappelijke belangen. De bestuursleden worden steeds zodanig geselecteerd dat niet alleen de nodige bestuurlijke kwaliteiten aanwezig zijn maar dat ook elke regio zich vertegenwoordigd kan voelen. Er bestaan geen formele banden met de streektaalinstellingen en -verenigingen. Wel worden de officiële streektaalinstituten jaarlijks geconsulteerd. 

Circa twintig organisaties uit de diverse regio’s ondersteunen SONT met een kleine jaarlijkse donatie. De bestuursleden verrichten hun werkzaamheden pro deo. Daarnaast hebben wij een aantal bekende Nedersaksische persoonlijkheden bereid gevonden om als ambassadeur op te treden.

En waarom dan - Eindelijk - als titel?

Op 10 oktober 2018 is door het Rijk, de provincies Groningen, Drenthe, Overijssel, Gelderland, Friesland en de Friese gemeenten West en Oost Stellingwerf een handtekening gezet waarbij erkend werd dat het Nedersaksisch een taal is. Dit hebben we als bestuur van het SONT voor elkaar gekregen met hulp van met name enkele ambtenaren uit Den Haag. Dat was heel belangrijk in dit traject. Voor mij als bestuurslid is het vooral mooi geweest de contacten die ik heb kunnen leggen tussen het bestuur en het ministerie. Voorheen was dit een moeizame relatie, maar inmiddels heeft de samenwerking zelfs geleid tot een zeer goede relatie. In mijn werk kom ik met regelmaat tegen dat met name de ouderen zich in hun streektaal veel beter kunnen verwoorden. En dat mag nu dus eindelijk, want het is een erkende taal. Meer informatie over het SONT kunt u vinden op de website www.sont.nl 
 

018-09  Vakantie

Wat kun je ernaar uitkijken: vakantie! Dit jaar heb ik weer eens een verre reis gemaakt. Het stond al lang op mijn wensenlijstje om een oude plaatsgenoot te bezoeken die een boerderij is begonnen in de USA. Sinds twee jaar heeft hij samen met zijn echtgenote een ‘farm’ in Californië. En in die streek zijn meerdere mooie dingen te zien dus de combinatie was snel gemaakt. De reis begon met een lange vlucht van Schiphol naar San Francisco. Een stad die veel voorkomt in de muziek en die ook veel voorkwam in de hippietijd. Je kunt daar nog verschillende dingen van ervaren als je door de stad rijdt. Twee dagen heb ik er rond gereden met een Hip on Hip off bus. Een transportsysteem voor toeristen wat langs mooie punten komt en waarbij je kunt uitstappen waar je wilt om later weer op te stappen.

Natuurlijk ben ik ook even in het gemeentehuis geweest. Je weet maar nooit of je een collega tegenkomt. Dat gebeurde niet maar ik stond versteld van het aantal huwelijken dat werd afgesloten. Lopende band werk. Binnen 5 minuten had je het briefje en stond de volgende alweer klaar. Grappig om mee te maken. Wat me de eerste dagen ook opviel was het enorme aantal daklozen en zwervers in de stad. Overal kwam je ze tegen. En na een paar dagen de informatie te hebben verzameld en met verschillende mensen gesproken te hebben, zag ik het enorme verschil tussen rijk en arm. Ben je gezond en heb je een goede opleiding en een baan dan kun je het goed hebben. Maar die baan moet je wel een flink salaris opleveren, anders kom je er nog niet mee rond. Vandaar dat veel mensen twee banen hebben. In San Francisco is een tweekamer appartement met gedeeld sanitair en keuken in het huursegment tussen de 2500 en 3000 dollar per maand. Dit is dus voor velen niet op te brengen.

En alles is groots in de USA. Bestel je een koffie dan krijg je dat niet in een kopje maar in een beker waar dan bijna een ½ liter koffie in zit. Dus bij het bestellen het woord ‘small’ gebruiken en dan is het nog steeds groot.

Na San Francisco ben ik naar Monterey gegaan, een kustplaats waar veel gedaan wordt aan de bescherming van de kuststrook. Iets wat moeilijk te vergelijken is met Nederland maar onze Waddenstrook komt daar denk ik bij in de buurt. Ook hier weer de extremen van de USA gezien. Hier was ook twee weken een autoveiling. Op het moment van mijn verblijf was het bijna ten einde maar ik heb nog nooit zoveel bijzondere auto’s als Ferrari, Porsche, Royal Royce etc. bij elkaar gezien. En bijzondere mensen die er mee pronken. De duurste auto werd voor 3 miljoen dollar geveild. Decadentie ten top!

Hierna ben ik naar het natuurpark Yosemite gereden en genoten van de prachtige natuur. Ook hier gezien wat bosbranden doen in het gebied. Ondanks dat de bosbeheerder gecontroleerd het ‘ondergroen’ soms via branden laat verwijderen om de bomen meer groeikansen te geven. Indrukwekkende foto’s kunnen maken.

Hierna heb ik mijn oud-plaatsgenoot Frank bezocht op zijn boerderij. Bijzonder om te zien hoe hij hier met medewerkers zijn 1000 melkkoeien verzorgt. 24 uur per dag gaat het melken door met behulp van medewerkers. Helaas is de kostprijs op dit moment door het beleid van Trump (handelsoorlog met China en Mexico) hoger dan de opbrengst maar er komen vast weer betere tijden.

Ik kreeg ook een mooie inkijk in het waterprobleem van de USA. Dit probleem wordt denk ik door de rijksoverheid onderschat. De droogte is al jaren enorm en de meren zijn minder dan voor de helft gevuld. Dus dit wordt in de toekomst echt een probleem voor de graanschuur van de USA. Want landbouw en tuinbouw zijn in dit gebied één van de grotere economieën.

Na dit bezoek ben ik naar Las Vegas gegaan. Middenin de woestijn verrijst opeens een grote plaats. Glitter en glamour. En overal gokken in de casino’s. De bekende Strip is een aaneenschakeling van hotels. In elk hotel is er wel een theater waar bekende artiesten hun shows geven. En natuurlijk is er in elk hotel een casino met  de centrale rol van het vermaak. Gelukkig ben ik er arm ingegaan en ook weer arm uitgekomen. Maar vooral leuk om een keer gezien te hebben.

Na Las Vegas stond de Grand Canyon op het programma. In één woord geweldig! Wat een indrukwekkend natuurschoon. Dit kun je niet omschrijven maar moet je zien. Daarom heb ik veel foto’s geplaatst van de Grand Canyon in mijn fotoalbum op deze site. De twee dagen die ik hier heb doorgebracht waren eigenlijk iets te kort. Maar mijn reisschema gaf aan dat ik naar Cave Creek moest gaan voor het bezoek aan het gezin van mijn oude plaatsgenoot. Het was bijzonder leuk om met hen een dag door te brengen en te praten over het wel en wee in de USA.

Tot slot heb ik Los Angeles bezocht. De stad van de filmwereld. Ook hier heb ik een tour gedaan om de hoogtepunten van de stad te kunnen zien. Maar om eerlijk te zijn was het wel een beetje een domper op de reis. Naast de filmstudio’s en de walk of fame in Hollywood was er weinig te beleven. Maar ook wel lekker om even een stop op de indrukken te zetten van twee weken USA. Terugkijkend en oordelend: wat ben ik blij dat ik in Nederland mag wonen, werken en leven. Wat hebben wij het hier goed voor elkaar geregeld. Natuurlijk het kan altijd beter, maar de USA is er alleen voor mensen met veel geld die niets mankeren. Heb je een keer pech in je leven dan ben je in de USA afgeschreven.

018-08   Zomer.

Het jaar 2018 lijkt de geschiedenis in te gaan als een van de warmste zomers ooit. Op het moment dat ik dit blog schrijf is het buiten lekker koel, maar nog steeds prima weer. Ermelo staat ook deze zomer weer vol van activiteiten. De bekende braderie op de dinsdagavond trekt zes weken lang duizenden bezoekers. De campings en vakantiehuisjes uit de wijde omgeving stromen leeg zodat de bewoners ervan langs de kraampjes kunnen slenteren en de terrassen bezoeken. Mooi om te zien dat de herinrichting van ons centrum de bezoekers meer ruimte geeft en de lokale ondernemers met hun winkels zich nu ook beter kunnen presenteren. Op de vrijdagavond is er gezelligheid op ons Pauwenplein. Verschillende muziekstijlen worden er ten gehore gebracht en onder het genot van een drankje en hapje is het er goed toeven. Het geeft het centrum tijdens de koopavond een extra dimensie. Op de zaterdagen zijn er in deze zomermaanden verschillende activiteiten. Afgelopen zaterdag werd het centrum volledig in beslag genomen door de kinderen. Op diverse plaatsen waren o.a. springkussens en een draaimolen opgesteld voor de kleintjes en wat grotere kinderen. Van het Weitje tot het Molenaarsplein, van het Pauwenplein tot het Raadhuisplein overal waren kinderen aanwezig die door de vele vrijwilligers vermaakt werden. Het was merkbaar dat ouders en kinderen het zwemwater even zat waren. Ook internationaal is er in deze zomermaanden in Ermelo genoeg te doen. Zo was in het weekend van 4, 5 en 6 augustus het WK voor jonge dressuurpaarden. Paarden van 5, 6 en 7 jaar oud vanuit de hele wereld deden mee. Ze kwamen uit 25 landen waaronder Thailand, Denemarken, Spanje, Duitsland, Brazilië en ga zo maar door. Een prachtig evenement op het terrein van de KNHS en KWPN te Ermelo.  En natuurlijk hadden de ondernemers in de wijde omgeving er ook profijt van want de hotels en restaurants mochten veel bezoekers en deelnemers onderbrengen. Zelf ben ik drie dagen aanwezig geweest en heb van de wedstrijden genoten. De hoge temperaturen deze zomer hebben ook effect op de natuur in onze mooie gemeente. De heide zal niet echt uitbundig gaan bloeien dit jaar, omdat grote stukken verdroogd zijn. Ook de bossen staan in de overlevingsstand en je ziet dat de eikels en beukennootjes al vroeg vallen en niet rijp worden. Het blad aan de bomen verkleurd flink en laat al los. De herfst zet dus al vroeg in zou je zeggen. Ik ben benieuwd wat het effect op de langere termijn is. Het gras zie je gelukkig al een beetje bijkleuren na de eerste regenbuien. Hoewel we nog wat meer regen kunnen gebruiken. Het is ook wel wat dubbel omdat je de vele vakantiegangers nog lekker zomerweer gunt maar de natuur schreeuwt om regen. Als burgemeester zou ik wel graag wat nachten regen willen om het risico van natuurbranden in de gemeente flink naar beneden te krijgen. Gelukkig houden de inwoners en gasten zich keurig aan de maatregelen die afgekondigd zijn. Maar een sigarettenpeuk kan al voor een flinke heidebrand zorgen en dat hebben we liever niet. Nu de eerste collega’s terug komen van hun welverdiende vakantie komt mijn vakantie eraan. Altijd leuk om naar toe te leven en dat doe ik dan ook maar wat graag. In mijn volgende weblog zal ik daar aandacht aan gaan geven.

018-07  Van de andere kant

Zoals u heeft kunnen lezen is een van mijn hobby’s wandelen. Na 27 keer de Nijmeegse 4-daagse te hebben gewandeld kwam daar vorig jaar een eind aan door mijn knieblessure. Dit jaar heb ik er ook voor gekozen om niet deel te nemen. Best wel even wennen, het oefenprogramma was niet meer nodig en daardoor had ik meer vrije tijd. Het wandelen is gebleven, maar voelt toch anders als voor de 4-daagse trainen. Maar in de week van de 4-daagse kriebelde het wel. Je mist toch een beetje de spanning van het vroege opstaan, komt de bus wel op tijd, gaat het inchecken dit keer probleemloos etc, etc. Vooral de gezelligheid om samen met wandelvrienden te lopen ontbrak. Vanuit mijn ambt als burgemeester ken ik natuurlijk een aantal Gelderse collega’s en ik heb collega Verheijen van de gemeente Wijchen gevraagd of ik een van zijn gasten mocht zijn. En zo gezegd, zo geschiedde.  Eerst met de auto naar  de rand van Nijmegen. Daar parkeren bij een treinstation en toen met de trein naar Wijchen.  Het was 5 minuten lopen naar het centrum en de wandelaars kwamen al volop voorbij en dat om 08.30 uur in de ochtend!  Als wandelaar vond ik de sfeer altijd erg gezellig in Wijchen en ik was benieuwd hoe ik dit nu vanaf de andere kant zou gaan ervaren. Het was best even wennen om op het podium te staan en de vele duizenden wandelaars voorbij te zien trekken. Maar nu ik het ervaren heb kan ik alleen maar zeggen, het was fantastisch. Een geweldige sfeer en vooral enthousiasme van wandelaars en publiek.  De 4-daagse op deze manier ervaren vanaf de andere kant is zeker voor herhaling vatbaar. Hoewel ik eerlijk moet zeggen dat het meelopen nog mooier is.

018-06  Voorpret

Dit jaar heb ik me voorgenomen om maar weer eens een wat grotere vakantiereis te maken dan de afgelopen jaren. Sinds 6 jaar is de vakantie of dichtbijt huis geweest of een weekje zon in Spanje. Van  langere verre reizen kwam het even niet. Vorig jaar is het helemaal niet gelukt i.v.m. mijn knieblessure. Maar dit jaar staat er wel een op de planning  en dat geeft toch altijd wel wat voorpret.  De keuze van de reis is de USA. Niet voor het land, want er zijn denk ik mooiere oorden om te gaan kijken, maar omdat ik het kan combineren met een bezoek aan een goede bekende. 

Als zevende telg uit een gezin van acht kinderen kreeg ik net als mijn broers en zussen na het verlaten van de lagere school een werkadres aangereikt om mijn zakgeld te verdienen. En omdat ik woonde in een agrarische omgeving werd het een melkveehouderij. Elke zaterdag kon ik mij daar dan melden om mee te helpen. De werkzaamheden waren erg gevarieerd van koeien voeren tot het erf schoonvegen, van  tractor en machine schoonmaken tot  tractor rijden en de machines leren gebruiken. Van alles kwam er voorbij. Je leerde ook op deze manier zelfstandig werken en keuzes maken en vooral verantwoordelijk zijn. Tot mijn drieëntwintigste  heb ik met grote regelmaat gewerkt op deze boerderij. In het begin voor de zakcent, later vooral omdat het gewoon erg leuk en gezellig was.

Naast het werk kreeg je ook veel mee van het boerenleven en de bedrijfsvoering. Zo heb ik het bedrijf zien veranderen van een gemengd bedrijf naar een melkveehouderij. Van een grupstal naar een ligboxenstal en de laatste bouw die ik gezien heb was de realisatie van een serrestal. Inmiddels was ik ook onderdeel van het  boerengezin. Het opgroeien van de kinderen van het huisgezin heb ik volop meegemaakt. Ik paste geregeld op de kinderen  toen ze klein waren en leerde hen dingen zoals ik dat heb mogen leren. Het zijn goede vrienden geworden waar ik nog geregeld contact mee heb.  Inmiddels is de boerderij een woonboerderij geworden van een van de kinderen. De meeste gronden zijn verkocht en het bedrijf huisvest alleen nog wat jongvee en is  geen actieve melkveehouderij meer. De oudste zoon heeft dat deel van het bedrijf verplaatst naar de USA waar hij met zijn gezin nu een groot melkveebedrijf heeft en waar ik dus ook een bezoek ga brengen. Een bezoek dat al lang op mijn verlanglijstje stond en wat dit jaar dan ook hopelijk gaat lukken.
Ik combineer dit natuurlijk met het bezoeken van enkele andere plekken in de USA. Zo ga ik naar SanFrancisco, Los Angeles en Las Vegas  maar ook enkele natuurparken zoals de Grand Canyon, staan op het verlanglijstje. De reis is inmiddels geboekt,  nog een paar maanden wachten voor het zover is. Maar de voorpret en de voorbereiding geven mij al een vakantiegevoel, zeker met het stralende lenteweer dat  we tot nu toe gehad hebben. In een van de volgende weblogs ga ik zeker iets vertellen over de reis en ik verwacht ook wat foto’s te plaatsen.

018-05   Goede doelen

Als inwoner van Nederland is vind ik het fijn om mee te doen aan acties die een goed doel voor ogen hebben. En er zijn veel acties in Nederland die een goed doel ondersteunen. In de maand mei heb ik mij voor een aantal acties ingezet. In deze weblog wil ik er iets meer over vertellen.

Zo mag ik als vrijwilliger van Veilig Verkeer Nederland (VVN)  voorzitter zijn van het district Gelderland. Een bestuursfunctie die mee helpt Gelderland verkeersveiliger te maken.

Maandelijks bespreken we met het bestuur de acties en plannen om de verkeersveiligheid in de provincie te verbeteren. En soms help je daar in de praktijk actief aan mee. Deze vereniging heeft erg veel vrijwilligers die in gemeenten en wijken acties houden om  verkeersdeelnemers te helpen veilig over straat te gaan. Als bestuur zijn we ook actief met de organisatie van de vereniging. Een mooie manier om een goed doel te stimuleren.

De ROPARUN is dit jaar ook weer geweest. De Pauwenrunners uit Ermelo hebben ook met 20 personen meegedaan. Van Hamburg naar Rotterdam rennen in teamverband is een prachtige prestatie waarbij het geld wat ingezameld is wordt gebruikt voor onderzoek naar kanker. Op Tweede Pinksterdag heb ik deze kanjers mogen ontvangen in Ermelo en hen een presentje mogen geven vanuit de gemeente. Weer zo’n goed doel waar je warm van wordt,  immers het geld is hard nodig om deze ziekte te bedwingen.

De derde actie waar ik deze maand aan heb deelgenomen is het langste ontbijt van Ermelo. Samen met ruim 300 mensen ontbijten in de winkelstraat. De opbrengst  is gebruikt voor tieners en pubers van de Voedselbank  Harderwijk/Ermelo/Putten. Naast een mooie opbrengst was het ook mooi om te zien dat het ontbijt zorgt voor sociale binding in de gemeenschap.

Tot slot heb ik ook meegedaan met de inmiddels traditionele Molentoertocht in Ermelo. Samen met collega Van Schaik in een “Eend” met open dak natuurlijk, op een warme dag een route rijden van ruim 180 km. Hier kwam de opbrengst ten goede aan  de ermelose molen “De Koe”. De ruim 80 auto’s die meereden brachten ca 6000 euro bij elkaar voor het onderhoudsfonds van de Molen. Naast de gezelligheid dus een mooi bedrag voor de instandhouding van het monument in Ermelo. De route was geweldig. Je denkt dat je Nederland kent maar we hebben toch weer, voor mij nog onbekende, mooie plekjes kunnen zien.. We hebben niet alle opdrachten  van de fotopuzzel kunnen maken maar ondanks dat was het wel genieten van een mooie toch op een warme lente dag.

018-04  Kleintjes worden groot

De titel van mijn tekststukje is gebaseerd op het feit dat mijn jongste nichtje in januari jl. alweer 18 jaar geworden is. Van de 20 neven en nichten is er nu geen enkel meer kind, maar voor de wet allemaal volwassen. Omdat ze 18 werd en een van mijn peetkinderen is werd het verjaardagscadeau iets meer dan normaal. Zo zijn we op 28 april samen erop uitgetrokken naar Den Haag en Scheveningen om de musical the lions king te kijken. Een prachtig spektakel die zeker de moeite waard is om te gaan bekijken. Alhoewel de prijs voor de kaartjes wel fors genoemd kan worden. Maar voor deze keer mocht het. Natuurlijk hebben we ook even over het strand gelopen en een strand tent en de pier aangedaan. Het was ondanks dat het niet erg warm was een fijne dag. Vooral heerlijk om de drukke periode van de afgelopen weken even te vergeten. Veel raadsleden hebben afscheid genomen, wethouders zijn vertrokken nieuwe raadsleden, wethouders en fractievertegenwoordigers zijn geïnstalleerd. Allemaal veranderingen die veel energie kosten. Het is voor iedereen wennen. Maar dat is normaal wanneer er zulke grote wijzigingen komen. En eerlijk de titel van mijn stukje past hier ook wel een beetje. De kleine partijen zijn doordat ze de coalitie vormen in eens groot geworden. Immers 2 partijen met 2 zetels en 1 met 3 en 1 met 4 zetels besturen nu de gemeente Ermelo. Natuurlijk doen ze dat samen met de overige twee partijen maar toch samen hebben ze de meerderheid en kunnen het bepalen. Ook dat is voor veel mensen wennen. Als ik de geluiden uit de gemeenschap hoor dan wordt er heel wisselend over gedacht. Ondanks dit moet en mag het een kans krijgen. Immers die partijen die de steun van de meerderheid van de gemeente raad krijgen mogen in deze democratie  het dagelijks bestuur vormen. En als ambtelijke organisatie en als burgemeester hebben wij de taak dit zo optimaal mogelijk te begeleiden en faciliteren. En dat geeft ook wel weer een mooie uitdaging waar we de komen maanden en jaren actief mee kunnen zijn.

018-03  Nieuwe ronde, nieuwe kansen!

Eind februari heb ik samen met zo’n 40 collega-burgemeesters de “Lochemconferentie” bijgewoond. Dit congres wordt jaarlijks georganiseerd door het Nederlands Genootschap van Burgemeesters.  Een aantal weken achter elkaar komen verschillende groepen burgemeesters uit Nederland bij elkaar om kennis te delen over actuele onderwerpen. Dit jaar was het thema “Nieuwe ronde, nieuwe kansen”, een thema gekozen rondom de aanstaande gemeenteraadsverkiezingen.
Elke 4 jaar krijgen inwoners de kans om hun volksvertegenwoordigers te kiezen die de gemeente gedurende vier jaar besturen. Voor burgemeesters is het dan van belang het proces van de verkiezingen te volgen zodat alles correct verloopt. Na de verkiezingen is het aan de gekozen raadsleden om tot een coalitie te komen waaruit een college gevormd kan worden. Voor een burgemeester altijd een  spannende periode. Immers wat wordt het programma voor de komende vier jaren, wie er worden voorgedragen als wethouder en welke taken, naast de wettelijke, worden aan de burgemeester toebedeeld? Het is bijzonder om van collega’s te horen hoe dit proces in hun gemeente verloopt. Het was voor mij opnieuw leerzaam en goed om ervaringen en mogelijkheden te delen. Voor onze gemeente Ermelo hoop ik natuurlijk dat  iedereen in grote getalen gaat stemmen,  immers voor het draagvlak van het gemeentebestuur is een hoge opkomst van groot belang.

De winter is bijna voorbij, natuurlijk maart roert zijn staart en april doet wat die wil maar de kans op strenge vorst is toch niet meer zo groot. De kou van februari maand hebben we gelukkig achter ons liggen.  Ook dit jaargetijde is er weer een die mooie elementen heeft. De vorst in de nacht geeft overdag vaak heldere frisse zonneschijn. Heerlijk om te wandelen, maar dan wel met muts, handschoenen en dikke jas aan.  Onze bossen en uitgestrekte heide lenen zich daar mooi voor. Ik heb hier dan ook volop van genoten. Enige nadeel is dat door dit weer en de droge lucht het gevaar voor natuurbranden groot is.  Daarom zijn er ook extra waarschuwingen en controles vanuit de lucht ingezet.  Over een weekje begint de lente. Sinds enkele dagen zijn de vogels ’s ochtends vroeg weer duidelijk aanwezig met hun gekwetter en gefluit.  De eerste tekenen van de lente. Ik zie er echt naar uit.